آفریقا در دو دهه‌ی اخیر به یکی از میدان‌های مهم رقابت قدرت‌های بزرگ جهانی بدل شده است و سیاست‌های اقتصادی و تجاری به ابزاری کلیدی برای نفوذ ژئوپلیتیکی در این قاره تبدیل شده‌اند. در این میان، ایالات متحده آمریکا با بهره‌گیری از سیاست‌های تجاری نظیر قانون رشد و فرصت آفریقا (AGOA) تلاش کرده است جایگاه خود را در برابر رقبایی چون چین و هند تثبیت کند.این مقاله به بررسی تأثیر سیاست‌های اقتصادی و تجاری ایالات متحده، به ویژه قانون AGOA، بر توسعه تجاری و سرمایه‌گذاری در کشورهای جنوب صحرای آفریقا می‌پردازد. هدف پژوهش، تحلیل نقش AGOA به عنوان ابزار سیاست خارجی اقتصادی آمریکا در تقویت روابط تجاری و سرمایه‌گذاری با آفریقا و ارزیابی دستاوردها و محدودیت‌های آن در دوره زمانی 2000 تا 2025 است. برای این منظور، چارچوب نظری پژوهش بر مبنای نظریه‌ی لیبرالیسم نهادگرا در اقتصاد سیاسی بین‌الملل استوار است.روش تحقیق به صورت تحلیل اسنادی و بررسی داده‌های ثانویه و مطالعات موردی است. داده‌ها از منابعی چون سازمان تجارت جهانی (WTO)، کمیسیون تجارت بین‌المللی (ITC) و بانک توسعه آفریقا (AfDB) گردآوری شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهند که هرچند AGOA زمینه‌ای برای افزایش صادرات غیرنفتی و جذب سرمایه‌گذاری به‌ویژه در کشورهایی چون کنیا و اتیوپی فراهم کرده است، اما محدودیت‌های ساختاری و سیاسی در کشورهای جنوب صحرای آفریقا و همچنین رقابت فزاینده با چین و هند مانع بهره‌برداری کامل از این ظرفیت‌ها شده است. در نهایت، نتایج نشان می‌دهد که قانون AGOA اگرچه ابزاری کلیدی برای تقویت روابط تجاری و سرمایه‌گذاری میان آمریکا و آفریقا محسوب می‌شود، اما کارآمدی آن در