فصلنامه سیاست خارجی

فصلنامه سیاست خارجی

تاثیر سرمایه اجتماعی ملی بر سیاست خارجی دولت وفاق در ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
دانشیارگروه روابط بین الملل،دانشگاه آزاد اسلامی،اهواز،ایران
چکیده
سرمایه اجتماعی به عنوان یک مفهوم کلیدی در علوم اجتماعی و سیاسی، به بررسی شبکه‌های اجتماعی، اعتماد و هنجارهای همکاری در جوامع مختلف می‌پردازد. هدف اصلی تحقیق تحلیل بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی ملی و بین المللی بر ایحاد سیاست خارجی مطلوب دولت پزشکیان و بررسی نقش آن در ارتقاء جایگاه و تقویت موقعیت بین‌المللی کشور خواهد بود. سرمایه اجتماعی ملی متغیر مستقل و سرمایه اجتماعی بین المللی متغیر مداخله گر در نظر گرفته شده است. سوال تحقیق عبارتست از: چگونه می توان از ظرفیت های سرمایه اجتماعی ملی در شکل گیری سیاست خارجی مطلوب دولت وفاق بهره برد ؟ فرضیه‌ تحقیق عبارتست از: با بهره‌‌گیری از ظرفیت گفتمان وفاق؛‌ افزایش اعتماد عمومی،مشارکت و همبستگی اجتماعی و تقویت نهادهای دولتی و در نهایت سرمایه اجتماعی تقویت خواهد شد. سرمایه اجتماعی بین المللی نیز به به تبع آن به تقویت ارتباطات در نهادها و سازمان های بین المللی،اعتبار، اعتماد و همکاری بین المللی دولت وفاق ایران کمک خواهد کرد. این امر به نوبه خود بر بهبود وجهه، پرستیژ و تقویت موقعیت بین‌المللی کشور اثر مثبت دارد. روش‌شناسی این پژوهش تحلیلی و تبینی علی است.روش جمع آوری داده‌ ها کتابخانه‌ای و استفاده از مقالات و منابع اینترنتی می‌باشد.یافته‌های این پ‍ژوهش حاکی از این است که سرمایه اجتماعی به طور ملموس بر سیاست خارجی دولت وفاق پزشکیان تأثیر می گذارد.این تأثیر به ویژه در زمینه تقویت وجهه مردمسالارانه و ارتقاء روابط دیپلماتیک و جلب حمایت‌های بین‌المللی مشهود خواهد بود. افزایش سرمایه اجتماعی به تقویت اعتبار داخلی دولت و بهبود تعاملات بین‌المللی کمک خواهد کرد.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


منابع و مآخذ
فارسی:
مشیرزاده حمیرا، واسعی زاده نسیم السادات(1397)، سرمایه اجتماعی بین المللی: اعتماد، مشارکت و شبکه ها در جامعه بین المللی، فصلنامه سیاست،دوره28،ش.1.بهار.صص195-175
خلیلی رضا و مهربان اینچه برون حامد(1398)، سرمایه اجتماعی بین المللی؛ چارچوبی برای تبیین روابط ایران و عربستان، فصلنامه ژئوپلیتیک، سال 15،ش.2، تابستان، صص 145- 118
شیرخانی محمدعلی ، خلف رضایی محمود(1394)، سرمای اجتماعی و رقابت پذیری در نظام بین الملل، فصلنامه سیاست، دوره 45، ش.3.پاییز.صص721- 740
عراقچی سید عباس(1393)،دیپلماسی آب، از منازعه تا همکاری،فصلنامه سیاست جهانی،دوره سوم،ش.4. زمستان، صص 119-91
عراقچی سید عباس(1401)،سیاست حسن همجواری؛ راهکارها و الزامات برای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه سیاست جهانی،دوره 11،ش.3،پاییز،صص 34- 7
ظریف محمد جواد(1396)،چند جانبه گرایی و قدرت ایده، فصلنامه مطالعات بین الملل،دوره 14،شماره2،آبان،صص11-1
ظریف محمدجواد(1397)،سیاست خارجی ایران از درون مذاکره مبتنی بر قدرت، فصلنامه سیاست خارجی،سال 33، ش.4، زمستان، صص 26-5
حسنوند اصغر، شیرازی حبیب الله، سلطانی علیرضا و مقصودی مجتبی(1402)،  بررسی چارچوب مفهوم و تئوریک سرمایه اجتماعی در  روابط بین الملل، فصلنامه مطالعات روابط بین المللی، دوره 16 . ش 4،اسفند، صص82-54.
 
انگلیسی:
Jaysawal  Neelmani(2017), Role of Non-Governmental Organization (NGO) in Social Capital: A Review, Asian Journal of Research in Social Sciences and Humanities 7(6):341-351
Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. G. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education (pp. 241-258). Greenwood.
Burt, R. S. (2005). Brokerage and closure: An introduction to social capital. Oxford University Press
Ikenberry, G. J. (2021). After victory: Institutions, strategic restraint, and the rebuilding of order after major wars. Princeton University Press.
Kydd, A. (2022). Trust and Mistrust in International Relations. Princeton University Press.
Mearsheimer, J. J. (2019). The Tragedy of Great Power Politics. W.W. Norton & Company.
Mingst, K. A., & Arreguín-Toft, I. (2020). Essentials of International Relations. W.W. Norton & Company.
Merickova.L, (2014). Alternative Approaches to Public Diplomacy, Polish Sociological Review 2014; 187(3):351-366. Available:
Wrighton.Sam (2022). Trust in international relations, public diplomacy and soft power. Available:
Keohane, R. O., & Nye, J. S. (2001). Power and Interdependence: World Politics in Transition. Longman.
Field, J. (2003). Social capital. Rutledge.
Fukuyama, F. (1995). Trust: The social virtues and the creation of prosperity. Free Press.
Fukuyama, F. (2001). Social Capital, Civil Society and Development. Third World Quarterly, 22(1), 7-20.
Kohli, A. (2006). The Politics of Economic Growth in India, 1980-2000: Part I - Indian State and Economic Transformation. Economic and Political Weekly, 36(15), 1251-1269. Available: https://www.princeton.edu/~kohli/docs/PEGI_PartI.pdf
Putnam, R. D. (1993). Making Democracy Work: Civic Traditions in Modern Italy. Princeton University Press.
Pezeshkian Masoud (2024 الف ), My message to the new world, Available:
Putnam, R. D. (2000). Bowling Alone: The Collapse and Revival of American Community. Simon & Schuster.
Coleman, J. S. (1990). Foundations of social theory. Harvard University Press.
Shahin Mahdi (2016). The Relationship between Social Capital and Political Participation, Mediterranean Journal of Social Sciences 7(2 S1).DOI:10. 5901/mjss.2016.v7n2s1p136
keck, M. E., & Sikkink, K. (1998). Activists beyond borders: Advocacy networks in international politics. Cornell University Press.
Melissen, J. (2005). The New Public Diplomacy: Soft power in international relations. Palgrave Macmillan.
Murray Catherine (2005), Social Capital and Cooperation in Central and Eastern Europe A Theoretical Perspective, Available: https://nbn-resolving.org/urn:nbn: de:0168-ssoar-117383
Wendt, A. (2015). Social Theory of International Politics. Cambridge University Press.
 
سایت‌های اینترنتی:
پزشکیان مسعود (1403 ب)،شاخص رضایت مردم است.
دریافت شده در مورخه 17/6/1403، https://paper.resalat-news.com/np/92200-
حسینی سید محمد(1403)، واهمگرایی حکمیانه در سیاست خارجی دولت چهاردهم.
دریافت شده در مورخه15/6/1403 http://www.irdiplomacy.ir/fa/news/2027399
عراقچی سید عباس(1403)، مشروح سخنان عراقچی در صحن مجلس/بسترسازی برای افزایش ثروت، قدرت و منزلت ایران در عرصه جهانی برنامه اصلی وزیرامورخارجه پیشنهادی.
دریافت شده در مورخه 17/6/1403، https://www.khabaronline.ir
کمالی نوید(1403)، رفع شرافتمندانه تحریم‌ها: اولویت اصلی عراقچی.
دریافت شده در مورخه 10/6/1403، http://www.irdiplomacy.ir/.