منابع
1. اشتریان، ک.(1391). مقدمهای بر روش سیاستگذاری فرهنگی، تهران: جامعه شناسان.
2. بشیر، ح و مؤذن،ک.(1392). دیپلماسی رسانهای امریکا در قبال بیداری اسلامی سال 2011؛ تحلیـل محتـوا کیفـی سـایت فارسـی صـدای امریکا.مطالعات انقلاب اسلامی، 33، 344-323.
3. توپراک، م. (1389). اسلام هراسی در غرب. چرا آنها از اسلام متنفرند. چاپ اول، تهران: پژوهشکده فرهنگ و هنر.
5. حقیقی، ر. (1386). فرهنگ و دیپلماسی، در آیینه دیپلماسی فرهنگی اتحادیه اروپا در قبال جمهوری اسلامی،چاپ اول، تهران: انتشارات بینالمللی الهدی.
6. درخشه، ج و حسینی فائق، س.م.م.(1388). اسلام هراسی در رسانههای غربی؛ مطالعه موردی رسانههای بریتانیا.رسانه. 20(3)، 88-71.
7. ذوالفقاری، سیدمحمد. (1393). هراس اخلاقی رهیافتی برای فهم شیعه. پژوهشهای منطقهای. 11(28)،194-167.
8. صالحی امیری، س.ر و محمدی، س. (1390). دیپلماسی فرهنگی، تهران: ققنوس.
9. مقیمی، غ و ستوده، م. (1392). بیداری اسلامی و توهم شیعه هراسی. مطالعات انقلاب اسلامی. 10(33)، 268-249.
10. مقیمی، الف.م. (1394). ارزیابی دیپلماسی فرهنگی بر منافع ملی جمهوری اسلامی ایران: امکانسنجی فرصتها و چالشها. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان.
11. ملیسن، ی. (1387). دیپلماسی عمومی نوین کاربرد قدرت نرم در روابط بینالملل، ترجمة رضا کلهر، چاپ اول، تهران: دانشگاه امام صادق.
12. Brauch, Hans Günter. (2011). Coping With Global Environmental Change, Disasters And Security, Hexagon Series On Human 61 And Environmental Security And Peace 5, Springer-Verlag Berlin Heidelberg. Avalable At: Http://Www.Springer.Com
13. Chafetz, G. (1999). The Origins OfNational Interests. London: Frank Cass.
14. Cohen, S. (2002). Falk Devils And Moral Panics, (3rd Ed) London: Routledge.
15. Cox, R. (1996). A Perspective On Globalization, Critical Reflections, Boulder Col: Lynne Rinner.
16. Craig, Elijah. (2010). Imperialists Seek War With Iran, Avalable In: Http://Www.Theredphoenix.Com/.
17. Fredman, S. (1992). Discrimination AndHuman Rights, Oxford: University Press.
18. Kegley, W.C. (1991). American Foreign Policy Pattern And Process. Ny: Martin Prees.
19. Krause, J&Renwick, N. (1996). Identities InInternational Relations. London: MACMILLAN.
20. Linklater, A. (1998). The Transformation Of Political Community. Oxford: Polity Press.
21. Linklater, A. (1997). Neorealism In Theory & Practic, In Booth And Smith, Internatinal Relation Theory, University Press.
22. Lillywhite, J. (2008). Cultural & Public Diplomacy in America, India, China and Britain, Available at: www.cdn. org/index.php?aid.
23. New Oxford American Dictionary. (2007).
24. Rohloff, A &Wright, S. (2010). Moral Panic And Social Theory Beyond The Heuristic. Byond The Heuristic.Cuttent Sociology.
25. Ross, Christopher. (2003). Public Diplomacy Comes Of Age. In The Battle For Hearts .And Minds. Washington, Dc: Center For Strategic And Internationa.
26. Ruggie, L. (1998. Constructing, The Word Policity: Essays On International Ization. London &New York: Rout Ledge
28. Sepal. Tina. (2002). New Warsand Old Strategies: From Traditional Propaganda To Information Warfare And Psychological Operation. Avalable In: Http://Www.Bashgah.Net/Fa/Content/Print_Version/34083.
29. Taylor, H(2006). The Practice Of Public Diplomacy, In: Diplomacy Practitioners, Policy Makers, And Public Opinion, Joshua S. Fouts, Editor, USC Center On Public Diplomacy &The Pew Research Center, 41-59.
31. Walker, R.B.J. (1990). The Concept OfCulture In The Theory Of InternationalRelations. In Jongsuk, Culture AndInternational Relations.New York: Praeger. Wendt, A. (1995). Constructing International Polities. International Security. 20, 73.
32. Wendt, A. (2000). On The Via Media, A Response To The Crtics. Review Of International Study, 26, 80-165.
33. Wolf, C.J. &Rosen, B. (2001). Public Diplomacy; How To Think About AndImprove It.RAND: Corporation.
