As for Syrian developments, several solutions have been introduced by regional and trans-regional players. Among them is the possible military intervention at the guise of international humanitarian law principles, the responsibility to protect and the ban on applying weapons of mass destruction. In spite of opposition by Iran, China, and Russia, the Western countries look for a military intervention in Syria to obtain their goals. Similar to the NATO intervention in the former Yugoslavia in 1999 and the US strike to Afghanistan and Iraq in 2001 and 2003, which are clear patterns of unilateral and multilateral interventions, there are debates on the possibility of military intervention in Syria justified by international law. The present article aims to assess and criticize the legal justifications for possibility or refusal of humanitarian intervention in Syria.
�
� ��
�� P���کنند. پیش از این کشورهای غربی موفق به تصویب قطعنامه 1973 علیه لیبی در مارس 2011 شدند و با پشتوانه آن، اقدام به مداخله نظامی در لیبی نمودند. غربی‌ها با وجود مخالفت‌های کشورهایی چون؛ ایران،چین و روسیه، به دنبال نوعی مداخله نظامی در سوریه برای نیل به اهداف و منافع خود هستند. لذا همانند جنگ ناتو علیه یوگسلاوی سابق در سال 1999 و حمله آمریکا به افغانستان در سال 2001 و عراق در سال 2003 که نمونه‌های بارز مداخله یک‌جانبه و چندجانبه می‌باشند، در مورد سوریه نیز بحث درباره امکان مداخله نظامی و توجیه‌پذیری آن برمبنای حقوق بین‌الملل در محافل سیاسی و حقوقی بسیار مطرح می‌گردد. این پژوهش تلاش دارد تمامی توجیهات حقوقی امکانی/ امتناعی درباره بحث مداخله بشردوستانه در سوریه را مورد بحث، نقد و بررسی قرار دهد.