فصلنامه سیاست خارجی

فصلنامه سیاست خارجی

راهبرد "اتحاد پیرامونی" رژیم صهیونیستی و ‏نظریه موازنه تهدید در روابط بین‌الملل

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

چکیده
اعلام تأسیس رژیم صهیونیستی در 14 می 1948، واکنش و مخالفت شدید کشورهای عربی را در پی داشت و اتحاد اعراب و آغاز جنگ‌های اعراب و اسرائیل امنیت و بقای این رژیم تازه تأسیس را مورد تهدید جدی قرار داد. این وضعیت، سبب شد رژیم صهیونیستی برای خروج از انزوا و مقابله با اعراب، اقدامات و راهبردهای متفاوتی را درپیش ‌بگیرد. شدت‌یابی بحران بین اعراب و رژیم صهیونیستی بعد از به قدرت رسیدن  عبدالناصر، جنگ 1956 سوئز و وحدت سوریه و مصر، امنیت این رژیم را بیش ‌از ‌‌پیش کاهش‌ داد. دیوید بن‌گوریون نخست‌وزیر وقت این رژیم (1963ـ1955)، راهبردی تحت عنوان "اتحاد پیرامونی" که بر اتحاد و برقراری روابط‌ با کشورهای مسلمان غیرعرب نظیر: ایران، ترکیه و اتیوپی مبتنی بود را طراحی و در اولویت سیاست خارجی خود قرار داد. این پژوهش در پی بررسی علل و اهداف اتخاذ راهبرد اتحاد پیرامونی براساس تئوری" موازنه تهدیدِ" استفن والت که یکی از نظریه‌‌های روابط بین‌الملل است، می‌باشد و درصدد پاسخ به این سئوال اصلی است که چرا رژیم صهیونیستی راهبرد اتحاد پیرامونی را به عنوان مبنا و اساس حفظ امنیت و بقای خود برگزیده است؟ 
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

The Zionist Regime Strategy of 'Alliance of Periphery' and Theory ‎of Balance of Threat in International Relations

چکیده English

To tackle its dilemma of isolation and encounter the Arab states in its immediate neighborhood, the Zionist Regime has adopted different strategies since its inception in 1948. Some early developments in the region such as taking the power in Egypt by Nasser, the 1956 Suez war and Egypt-Syria unification, deteriorated the crisis between Arabs and the Zionist regime and diminished further its sense of security. In response to this predicament, David Ben-Gurion introduced a foreign policy strategy named ‘the alliance of periphery’ based on friendship with non-Arab Muslim countries including Iran, Turkey and Ethiopia.
The present article aims to study the rationale behind adoption of this strategy by the Zionist regime based on Stephen Walt’s theory of ‘balance of threat’ in international relations.