آبپرور، حسن آتش؛ یوسفجمالی، محمدکریم؛ سنگاری, اسماعیل؛ اعرابی هاشمی، شکوهالسادات (1400)، تبیین و تحلیل جایگاه اعداد مقدس در فرهنگ ایران از هخامنشیان تا پایان ساسانیان، در: پژوهشنامه تاریخ، شماره 65، 172-151.
اسلامی ندوشن، محمدعلی (1362). کارنامهی سفر چین، تهران: امیرکبیر
بیات، محسن (1388). فرهنگ در نظریههای روابط بینالمللی؛ محرک جنگ یا صلح، مطالعات میان فرهنگی، 4(9): 27-52.
بینام (1387). آداب و رسوم تولد و نامگذاری درچین، مترجم: جعفر راثی. فرهنگ: ۱۳۲-۱۳۹.
پناهی، مهین و کریمی، ثریا (1391). آموزه اخلاقی وفای به عهد در متون عرفانی، 4(16): 1-24
ترابی، محمد (۱۳۷۰). ادب: همانندیهای افسانهای و حماسی ایران و چین. نامه فرهنگ، 3: 64 - 69
جمشیدی، محمدحسن و فرزانه نقدی (1396) فرهنگ به مثابه قدرت در روابط بین الملل؛ قدرت فرهنگ در برابر فرهنگ قدرت، سیاست جهانی، 6(1)، 7-46.
رضابیگی، مریم (1387). مقایسه تطبیقی اساطیر ملل مختلف (ایران، چین، ژاپن، یونان، روم، هند، بین النهرین). ادبیات فارسی. 5(20): 155-175.
روشنچشم، حامد؛ دیانت، محسن و خانی، عادل (1396). تبیین جایگاه فرهنگ در روابط ایران و چین، فصلنامه مطالعات سیاسی، 10(38): 121-144.
ژانگ، مانژی (1403). مقایسه اسطوره آفرینش در متون ادبی کلاسیک منتخب ایران و چین، پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس.
سابقی، علیمحمد (1394). مروری بر روابط فرهنگی ایران و چین، منتشر شده در سایت اینترنتی انجمن دوستی ایران و چین. https://ircfa.com
ساعدی، امیر؛ منصوری، سیما و پاکدل، مسعود (۱۴۰۲). بررسی چند بنمایۀ همانند در اسطورۀ چین و ایران در حماسۀ ملی. ماهنامه سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)، (5): 91-106.
سلیمی، لادن و مهدینیا، معصومه (1402). واکاوی آرا تربیتی کنفسیوس به منظور استفاده در آموزش و پرورش، دستاوردهای نوین در مطالعات علوم انسانی: شماره 63 : 100-86.
فاضلی، عباس (1397). مثل های مشترک ایران و چین، گفتمان اندیش، 1(1): 61-92
قران کریم، سوره لقمان، آیه 14.
کرتیس، وستا سرخوش (1373). اسطورههای ایرانی، ترجمه عباس مخبر، تهران: نشر مرکز.
کریل، هرلی گلستر (1390). تاریخ اندیشه در چین: از کنفسیوس تا مائو دسه-دونگ، مترجم مرضیه سلیمانی، تهران: نشر ماهی
کنفسیوس (1359). مکالمات، ترجمه و تنظیم حسین کاظمزاده ایرانشهر، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب
کوئن، بروس (1388). مبانی جامعهشناسی، غلامعباس توسلی و رضا فاضل، تهران، تهران: انتشارات سمت.
لینکلیتر، آندرو (1389). نو واقع گرایی، نظزیه انتقادی و مکتب برسازی، مترجم علیرضا طیب. تهران: وزارت امور خارجه.
محمدپناه، بهنام (۱۳۸۸). اسرا تمدن کهن چین، تهران: سبزان
محمدی ریشهری، محمد (1363). میزان الحکمه، قم: مکتب الاعلام الاسلامیج 10.
موحد، ضیاء (1396). کنفسیوس و سعدی دو پنجره اخلاقی-رفتاری به جهان، نشریه سعدی شناسی: شماره 3 : 11-5
میرزایی حصاریان، محمدباقر و چیان، لیو (1399). مثلهای چینی و فارسی: توصیف و تحلیلی مقابلهای، چهارمین همایش بینالمللی زبان و ادبیات فارسی. همدان
میرکوشش، امیرهوشنگ (1393). تبیین دیپلماسی عمومی و فرهنگی از منظر سازهانگاری جهان وطنی. پژوهشهای بینالملل، 4(13): 130-200.
منصورنژاد، محمد (1403). نگاهی مسئله محور به روابط ایران و چین، سلسله نشستهای مشترکات فرهنگی ایران و چین، دانشگاه تربیت مدرس، مرکز تحقیقات زبان و ادبیات فارسی.
هادیان، ناصر (۱۳۸۲). سازهانگاری: از روابط بینالملل تا سیاست خارجی، فصلنامه سیاست خارجی، شماره 68، ۹۱۵-۹۵۰.
Ho, Peng Yoke (2003), Chinese Mathematical Astrology, London & New York, Routledge.
Huxley, J (1946). UNESCO: its purpose and its philosophy. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000068197
Wiener , A. (2003). Constructivism: The limits of bridging gaps. Journal of International Relations and Development 6(3):252-275
Abdollahpour. B. (2019) Four cultural similarities between China and Iran. Asia Times. https://asiatimes.com.
Shi, Zh., Huang, Q., Zhang, X. (2025), The gift of cultural capital: How culturally mixed gifts strengthen giver-recipient bonds, in: Journal of Bussiness Research, Vol. 186.
Mieder, W. (2018), The Humanistic Value of Proverbs in Sociopolitical Discourse, in: Humanities, Vol, 7, No. 1.
Makhmudova, Z., Khamitov, E. (2025), Idioms, Proverbs, and Metaphors: Cultural Reflections in Language, in: Modern American Journal of Linguistics, Education, and Pedagogy. Vol. 1, No. 2.
30.
