فصلنامه سیاست خارجی

فصلنامه سیاست خارجی

دولت آونگی و پویایی سیاست خارجی ترکیه؛ مورد پژوهی: جنگ اوکراین

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
محمد علی قَنامی زاده فلاحی 1
ولی گل‌محمدی 2
وحید حسین‌زاده 3
1 دانشجو (کارشناسی ارشد)، روابط بین‌الملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 دانشیار، روابط بین‌الملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 استادیار، روابط بین‌الملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
چکیده
سیاست خارجی ترکیه با ورود به قرن بیست و یکم، الگویی پویا و چندوجهی یافته که فهم آن نیازمند چارچوب‌های تحلیلی نوین است. این پژوهش با هدف تبیین این پویایی، به تحلیل کنشگری ترکیه در جریان جنگ ۲۰۲۲ اوکراین از طریق چارچوب مفهومی دولت آونگی و نظریه سیستم‌های انطباقی پیچیده می‌پردازد. فرضیه اصلی آن است که رفتار آونگی ترکیه، پاسخی هوشمندانه به الزامات ژئوپلیتیک، فشارهای سیستمی و پویایی‌های داخلی برای تحقق استقلال راهبردی است. این تحقیق با روش کیفی و رویکردی توصیفی-تحلیلی انجام شده است. داده‌ها از طریق مطالعات کتابخانه‌ای گردآوری شده و رفتار ترکیه بر اساس پنج شاخص کلیدی دولت‌های آونگی (ژئوپلیتیک، اقتصاد، نظامی، دیپلماسی و قدرت هوشمند) و با تکیه بر نظریه سیستم‌ها تحلیل شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که ترکیه در بحران اوکراین، با اتخاذ یک استراتژی دوگانه حمایت نظامی از اوکراین و حفظ روابط اقتصادی با روسیه نقش یک دولت آونگی را به طور کامل ایفا کرد. این کشور با استفاده از اهرم‌های ژئوپلیتیک (کنوانسیون مونترو)، اقتصادی (کریدورهای انرژی) و دیپلماتیک (میانجی‌گری در توافق غلات)، توانست نفوذ خود را بر هر دو طرف متخاصم حفظ کند. کنشگری آونگی، جایگاه ترکیه را از یک متحد پیرو به یک تنظیم‌گر محوری در نظم بین‌الملل تغییر داده است. این استراتژی ضمن تحقق استقلال راهبردی، با ایجاد خلأ اعتبار و معرفی ترکیه به عنوان یک متحد غیرقابل اتکا، ریسک‌های ساختاری نیز به همراه داشته است.
کلیدواژه‌ها
جنگ اوکراین
دولت آونگی
سیاست خارجی ترکیه
نظریه سیستم‌ها
اتحادها و ائتلاف‌های پویا
موضوعات

عنوان مقاله English

The swing State and the Dynamics of Turkish Foreign Policy (Case Study of the Ukraine War)

نویسندگان English

Mohammad Ali Ghanamizadeh fallahi 1
Vali Golmohammadi 2
Vahid Hosseinzadeh 3
1 International Relations, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.
2 Associate Professor , International Relations Department, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.*
3 Assistant Professor, International Relations Department, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.
چکیده English

Turkey's foreign policy, as it enters the 21st century, has developed a dynamic and multifaceted framework that necessitates new analytical approaches for comprehensive understanding. This study aims to elucidate this dynamism by analyzing Turkey's proactive engagement during the 2022 Ukraine conflict through the lenses of the global swing state concept and the theory of complex adaptive systems. The central hypothesis posits that Turkey's swing behavior constitutes a calculated response to geopolitical imperatives, systemic pressures, and internal dynamics, all aimed at achieving strategic independence. Employing a qualitative methodology with a descriptive-analytical framework, this research involved data collection through extensive library studies. Turkey's actions were scrutinized using five key indicators of global swing states: geopolitics, economy, military, diplomacy, and smart power, as well as through the principles of systems theory. The findings indicate that Turkey assumed the role of a swing state during the Ukraine crisis by implementing a dual strategy that involved military support for Ukraine while simultaneously sustaining economic relations with Russia. By leveraging geopolitical tools (such as the Montreux Convention), economic initiatives (including energy corridors), and diplomatic efforts (notably the mediation of the grain agreement), Turkey successfully maintained its influence over both belligerent parties. This swing activism has transformed Turkey's position from that of a subordinate ally to a pivotal regulator within the international order. While this approach has facilitated the achievement of strategic independence, it has also introduced structural risks, including a credibility vacuum and the perception of Turkey as an unreliable ally.

کلیدواژه‌ها English

Ukraine War
swing state
Tü
rkiye Foreign Policy
Systems Theory
Dynamic alliances and coalitions
فارسی:
سیف‌الدینی، سالار. (1403). ادراک و چشم‌انداز ژئوپلیتیک ترکیه. (چاپ اول). تهران، انتشارات شیرازه.
گل‌محمدی، ولی.(1402). در جست‌وجوی استقلال استراتژیک: سیاست خارجی ترکیه در عصر بی‌نظمی نظام بین‌الملل. (چاپ اول). تهران، انتشارات موسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بین المللی ابرار معاصر تهران.
هلالات,عماد و حکیم,حمید . (1402). سیاست ترکیه در بحران اوکراین؛ توازن و بهره‌وری حداکثری. فصلنامه سیاست خارجی. 37 (4)، 157-182.
صالحیان,علی , دهشیری,محمد رضا و گلمحمدی,ولی . (1401). پهپاد به عنوان ابزاری نوین در سیاست خارجی، مطالعه موردی سیاست پهپادی ترکیه (2017-2022). فصلنامه سیاست خارجی، 36 (4)، 201-226.
 
انگلیسی:
Aydın-Düzgit, S., Kutlay, M., & Keyman, E. F. (2025). Strategic autonomy in Turkish foreign policy in an age of multipolarity: lineages and contradictions of an idea. International Politics, 62(3), 1-22. https://doi.org/10.1057/s41311-024-00638-w
Çarkoğlu, A. (2024). The Unlikely Survival of Erdoğan in Turkey’s May 2023 Elections. JCMS Journal of Common Market Studies, 62(1), 162–173.
      https://doi.org/10.1111/jcms.13655
Cheterian, V. (2023). Friend and Foe: Russia–Turkey relations before and after the war in Ukraine. Small Wars & Insurgencies, 34(7), 1271–1294.
      https://doi.org/10.1080/09592318.2023.2185443
Countryman, A. M., Litvinov, V., Kolodiazhnyi, I., Bogonos, M., & Nivievskyi, O. (2024). Global economic effects of war‐induced agricultural export declines from Ukraine. Applied Economic Perspectives and Policy, 47(2), 624–665.
      https://doi.org/10.1002/aepp.13468
de Hoop Scheffer, A., Weber, G., A. Conley, H., Small, A., Ishmael, L., O. Lesser, I., Ünlühisarcıklı, Ö., McIlhenny, W., Quencez, M., Baranowski, M., Kleine-Brockhoff, T., Connelly, A., S. Glaser, B., & Kausch, K. (2022). Global Swing States. GMF (German Marshal Fund).
Donnelly, J. (2023). Systems, Relations, and the Structures of International Societies. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/9781009355193 (Original work published 2023)
Fontaine, R., & Kliman, D. M. (2013). International Order and Global Swing States. The Washington Quarterly, 36(1), 93–109. https://doi.org/10.1080/0163660x.2013.751653
Fontaine, R., & McKinley, G. (2025). Global Swing States and the New Great Power Competition. The Washington Quarterly, 48(2), 7–28.
      https://doi.org/10.1080/0163660x.2025.2517441
Fortescue, S. (2024). The reorientation of Russia’s trade corridors since the invasion of Ukraine. Post-Communist Economies, 36(4), 405–431.
      https://doi.org/10.1080/14631377.2024.2324223
GAFARLI, O., & Roknifard, J. V. (2023). Relations with Russia in The Context of Turkey’s Policy in Constructing its “Strategic Autonomy.” Uluslararası Ilişkiler Dergisi, 20(79), 33–50. https://doi.org/10.33458/uidergisi.1358280
GARCIA, M. (2012). GLOBAL SWING STATES AND THE NONPROLIFERATION ORDER. German Marshall Fund of the United States; JSTOR.
      https://doi.org/10.2307/resrep18659
Gunitsky, S. (2013). Complexity and theories of change in international politics. International Theory, 5(1), 35–63. https://doi.org/10.1017/s1752971913000110
Kaan Renda, K., Özçelik, A., & Tabak, H. (2023). Turkey’s proactive contestation of EU sanctions against Russia: European normative order vs. geopolitical realities. Southeast European and Black Sea Studies, 23(4), 757–780.
      https://doi.org/10.1080/14683857.2023.2273021
M. Kliman, D., & Fontaine, R. (2012). GLOBAL SWING STATES: BRAZIL, INDIA, INDONESIA, TURKEY AND THE FUTURE OF INTERNATIONAL ORDER. Center for a New American Security.
Parmeter, I. (2023). Strategic ambiguity: Turkey, Russia and the War in Ukraine. Australian and New Zealand Journal of European Studies, 15(2), 18–32.
      https://doi.org/10.30722/anzjes.vol15.iss2.17975
Poulshock, M. (2022). Swing States in Great Power Competition. SSRN Electronic Journal, 7. https://doi.org/10.2139/ssrn.4124778
Şaban Kardaş. (2025). Debating the hard power turn in Turkish foreign policy. Journal of Southeast European and Black Sea Studies, 25(1), 1–10.
      https://doi.org/10.1080/14683857.2025.2468579
Soyaltin-Collela, D., & Demiryol, T. (2023). Unusual middle power activism and regime survival: Turkey’s drone warfare and its regime-boosting effects. Third World Quarterly, 44(4), 724–743. https://doi.org/10.1080/01436597.2022.2158080
Süsler, B. (2025). Turkey and BRICS: Strategic autonomy and a search for new partnerships in a post-Western world. South African Journal of International Affairs, 32(1), 175–196. https://doi.org/10.1080/10220461.2025.2497869
Ünlühisarcıklı, Ö. (2022). Turkey: Escaping Dependence . In Alliances in a Shifting Global Order: Rethinking Transatlantic Engagement with Global Swing States .German Marshal Fund. https://www.gmfus.org/news/alliances-shifting-global-order-rethinking-transatlantic-engagement-global-swing-states
Шлыков, П. В. (2023). The State of Strategic Hedging: Turkey’s Foreign Policy and Relations with Russia. Russia in Global Affairs, 21(3), 134–158.
      https://doi.org/10.31278/1810-6374-2023-21-3-134-158
 
 
منابع اینترنتی:
BaykarTech. (2022). Turkey’s Baykar to donate three UAVs to Ukraine after crowdfunding campaign. Baykartech.com. https://www.baykartech.com/en/press/turkeys-baykar-to-donate-three-uavs-to-ukraine-after-crowdfunding-campaign/?utm_source=chatgpt.com
Turkey-made Kaplan TRG-300 MLRS Arrive in Bangladesh. (2021). Defensemirror.com. https://defensemirror.com/news/29857/Turkey_made_Kaplan_TRG_300_MLRS_Arrive_in_Bangladesh?utm_source=chatgpt.com.
 
فصلنامه سیاست خارجی
دوره 39، شماره 4
زمستان 1404
صفحه 175-198