ایران و عربستان به عنوان دو کشور تأثیرگذار منطقه خاورمیانه، در تاریخ تعاملات خود روابط پر فرازونشیبی را در میانه الگوی همزیستی، رقابت و تقابل سپری کردهاند. چنانچه قبل از انقلاب اسلامی در راﺳﺘﺎی اﻟﺰاﻣﺎت ﺳﻴﺎﺳﻲ و اﻣﻨﻴﺘﻲ منطقه، ملزم ﺑﻪ ﻫﻤﻜﺎری ﺑﺮای از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدن ﺗﻬﺪﻳﺪات و ﺗﻀﻤﻴﻦ ﺑﻘﺎی نظامهای ﺳﻠﻄﻨﺘﻲ ﺧﻮد ﺑﻮدﻧﺪ، اما وقوع انقلاب و متعاقب آن خروج ایران از ساختار ژئوپلیتیک غرب باعث شد تا روابط آنها در حوزههای مختلف خلیجفارس، خاورمیانه، جهان اسلام و عرصه بینالملل در تقابل با یکدیگر قرارگرفته و بهطور چشمگیری در سالهای اخیر و با بروز تحولات 2011 جهان عرب به وخیمترین حالت ممکن از رویارویی منجر شود. از اینرو در این پژوهش سعی بر آن است تا با شناسایی دقیق عوامل واگرایی سیاستخارجی تهران و ریاض، ﺑﻪ درک درستی از ریشهها، ﻋﻮاﻣﻞ شکلگیری ﺑﺤﺮان، ﻋﻠﻞ ﺑﺮوز وﺿﻌﻴﺖ ﻛﻨﻮﻧﻲ و اﺳﺘﻤﺮار ﺑﺤﺮان بین دو کشور به عنوان ﻳﻜﻲ از پیچیدهترین بحرانهای منطقهای دست یابیم. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که تجلی تقابل و واگرایی میان ایران و عربستان همواره متأثر از سه عامل ایدئولوژی، ژئواکونومی و ژئوپلیتیک پیوسته در نوسان بوده و در جریان تحولات بیداری اسلامی و با منطقهای شدن بحرانهای داخلی غرب آسیا، منازعه و واگرایی میان این دو کشور افزایش یافته است.
پارسایی، جعفر. (1400). واکاوی عوامل واگرایی و تقابل در روابط ایران و عربستان. فصلنامه سیاست خارجی، 35(1)، 83–114. https://doi.org/10.22034/fp.2021.247271
MLA
پارسایی، جعفر. "واکاوی عوامل واگرایی و تقابل در روابط ایران و عربستان"، فصلنامه سیاست خارجی، 35، 1، 1400، 83–114. doi: 10.22034/fp.2021.247271
HARVARD
پارسایی، جعفر. (1400). 'واکاوی عوامل واگرایی و تقابل در روابط ایران و عربستان'، فصلنامه سیاست خارجی، 35(1), pp. 83–114. doi: 10.22034/fp.2021.247271
CHICAGO
پارسایی، جعفر، "واکاوی عوامل واگرایی و تقابل در روابط ایران و عربستان." فصلنامه سیاست خارجی، 35 1 (1400): 83–114, doi: 10.22034/fp.2021.247271
VANCOUVER
پارسایی جعفر. واکاوی عوامل واگرایی و تقابل در روابط ایران و عربستان. فصلنامه سیاست خارجی. 1400;35(1):83–114. doi: 10.22034/fp.2021.247271