وزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968032120180522The Evolving process of Clarification of Refugee and Asylum Seeker’s Conceptsسیر تحول تبیین مفاهیم پناهنده و پناهجو52833081FAرضاموسی زادهاستاد دانشکده روابط بین المللاحمدرضاآذرپنداردانش آموخته کارشناسی ارشد دیپلماسی و سازمانهای بین المللیJournal Article20181112The right of seeking asylum is one of the fundamental international human rights law. To realize this right, governments are obliged to recognize and respect it. However, before being recognized as a refugee in the receiving country, a well-founded fear of being persecuted for reasons of race, religion, nationality or membership of a particular social group or holding of a special political opinion should be verified. Since, such a person is deprived of his respective governments’ support during the period of his eligibility proof , he may not be considered as the citizen of his country of origin. On the other hand, since he has not been recognized as a refugee by the receiving country, he would not be entitled to the support of the latter either. Therefore the said individual qualifies a special status which is known as “asylum seeker”; a situation between “citizenship” and “refugee” circumstances. <br />This article, while reviewing the historical and evolving process of asylum seeker and refugee terminologies, and assessing the word “refugee” in accordance with the 1951 refugee convention , attempts to clarify the differences between the words “refugee” and “asylum seeker”.پناهندگی یکی از حقوق بنیادین بینالملل بشر است، دولتها موظفند برای برآورده شدن این حق، آنرا به رسمیت بشناسند و به آن احترام بگذارند؛ اما قبل از آنکه فردی به عنوان پناهنده در کشور پذیرنده شناخته شود، باید احراز شود که آیا ترس موجه از آزار و اذیت دولت متبوع خود، ناشی از علل مربوط به نژاد یا مذهب یا ملیت یا عضویت در گروه های اجتماعی و داشتن عقاید خاص سیاسی وجود دارد یا خیر. از آنجا که این فرد در دوران اثبات ادعای پناهندگی، محروم از حمایت دولت متبوع خود است به همین دلیل نمی توان وی را به عنوان شهروند کشور متبوع دانست. از طرفی، دولت پناهپذیر هنوز این شخص را به عنوان پناهنده نپذیرفته است که حمایتهای لازم را از وی به عمل آورد، بنابراین، این فرد واجد عنوان خاصی می شود. وضعیتی که فرد در آن قرار دارد ، وضعیتی است بین شرایط «شهروندی» و «پناهندگی» که به آن «پناهجویی» اطلاق می‌شود. در این مقاله سیر تحول تاریخی واژگان پناهجو و پناهنده مورد بررسی قرار می‌گیرد و واژه پناهنده طبق کنوانسیون مربوط به حقوق پناهندگان ارزیابی می گردد و تفاوت میان واژه پناهنده و واژه پناهجو آشکار می‌گردد.https://fp.ipisjournals.ir/article_33081_b332a82250148d72658717f3d3d135f7.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968032120180522Turkey’s Civilian Power in Africaبررسی قدرت مدنی ترکیه در آفریقا295633084FAهادیسلیمان پوردانشیار دانشکده روابط بینالمللطلیعهاحمدیدانش آموخته کارشناسی ارشد مطالعات منطقه‌ایJournal Article20181112With the advent of the AKP, Turkish foreign policy took on a new form, the country's policymakers paid more attention to the soft power. Davutoglu and his Strategic Depth theory was of particular importance.In the same vein, and with the economic advancements of Turkey, development assistance and humanitarian assistance became an important part of Turkish instrument of influence in the world.Moreover, the role of the civil society of Turkey, which had become more powerful during the era of Justice and Development Party, should not be neglected.Therefore, the present study seeks to explain Turkey's foreign policy during the Justice and Development Party, based on the theory of Hans Maul, which focuses on the concept of the role of civilian foreign policyAnd explores the tools, goals, and how to apply Turkish civilian power in Africa.The main question here is what are the elements that make up Turkey's civilian power in Africa? Our hypothesis is that the creation of a democratic society with the economic well-being inside and presenting it as a model in African countries, taking multilateral and cooperative policies in the international arena and using economic instruments , Diplomatic, cultural and religious forms of Turkish civilian power in Africa.با روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه، سیاست خارجی ترکیه شکل جدیدی به خود گرفت. به طوری که قدرت نرم در نگاه سیاستگذاران این کشور، از جمله داووداغلو از اهمیت ویژهای برخوردار شد. در همین راستا و با پیشرفتهای اقتصادی ترکیه، اعطای کمکهای توسعهای و بشردوستانه به بخش مهمی از اعمال نفوذ این کشور در جهان تبدیل شد. ضمن اینکه نباید از نقشآفرینی جامعه مدنی ترکیه که از زمان روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه بیش از پیش قدرت یافت، غافل شد. برهمین اساس، این مقاله به دنبال تبیین سیاست خارجی ترکیه در دوران حزب عدالت و توسعه، براساس نظریه هانس مائول که بر مفهوم نقش سیاست خارجی مدنی تمرکز دارد، است و به بررسی ابزارها، اهداف و چگونگی اعمال قدرت مدنی ترکیه در آفریقا میپردازد. سوال اصلی مقاله پیش رو این است که چه عناصری تشکیل دهنده قدرت مدنی ترکیه در آفریقا هستند؟ فرضیه این است که ایجاد جامعه دموکراتیک همراه با رفاه اقتصادی در داخل و ارائه آن به عنوان یک الگو در کشورهای آفریقایی، در پیش گرفتن سیاستهای چندجانبهگرایانه و همکاریجویانه در عرصه بینالملل و استفاده از ابزارهای اقتصادی، دیپلماتیک، فرهنگی و مذهبی قدرت مدنی ترکیه در آفریقا را شکل میدهند.https://fp.ipisjournals.ir/article_33084_d6974677d201a520dcf63a22455787bb.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968032120180522An Investigation of Military Activities of the Saudi-led Coalition with respect to International Humanitarian Lawواکاوی اقدامات نظامی ائتلاف به رهبری عربستان در یمن از منظر حقوق بشردوستانه بینالمللی578733088FAفهیمهحشمتدانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق بینالملل دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20181112In March 2015, Saudi Arabia launched a military strike against Yemen in a coalition including: the United Arab Emirates, Qatar, Kuwait and Bahrain along with Morocco, Egypt, Jordan and Sudan.
According to reports of International organizations, since the beginning of Saudi-led air strikes against Yemen, at least 41,125 civilians have been killed and 70,207 injured.
In this conflict, international humanitarian law must be respected as international obligation in force during armed conflicts to protect civilians. The present article describes how the coalition forces respect the international humanitarian law. For this purpose, in this paper, while briefly explaining the principles of international humanitarian law as the main framework of the discussion, the military actions of the coaltion in Yemen, based on the documents released by international governmental and non-governmental organizations will be studied.در مارس سال 2015 عربستان سعودی در چارچوب ائتلافی از کشورهای عربی شامل: امارات متحده، قطر، کویت و بحرین به همراه مراکش، مصر، اردن و سودان، حمله نظامی علیه یمن را آغاز نمودند. براساس گزارش‌های صادره از نهادهای بینالمللی از تاریخ شروع حملات هوایی نیروهای ائتلاف به یمن، حداقل 41125 غیرنظامی کشته و 70207 نفر زخمی شدند.
در این درگیری که با ورود کشورهای ائتلاف به رهبری عربستان تبدیل به یک مخاصمه بینالمللی تمام‌عیار شده‌است، قواعد حقوق بشردوستانه بینالمللی باید بعنوان قواعد بینالمللی لازم‌‌الاجرا در طول مخاصمات مسلحانه بوسیله دولتها در جهت حمایت از افراد و اموال غیرنظامی رعایت شود. حال، پرسش اصلی در مقاله حاضر چگونگی اجرا و تضمین حقوق بشردوستانه بینالمللی توسط نیروهای ائتلاف در مخاصمه مسلحانه یمن است. به همین منظور در این نوشتار ضمن توضیحی مختصر درباره اصول حقوق بشردوستانه بینالمللی بعنوان چارچوب اصلی بحث، اقدامات نظامی متخاصمین در کشور یمن، بر اساس گزارشات مستند نهادهای تخصصی بینالمللی دولتی و غیر دولتی بررسی خواهد شد.
https://fp.ipisjournals.ir/article_33088_d52a281185b41daea7ad4f5bab21e7dc.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968032120180522The Analyzing to Status of City Diplomacy in the Islamic Republic of Iran's Foreign Policyتجزیه و تحلیل جایگاه دیپلماسی شهری در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران8712233092FAمحمدرضادهشیریدانشیار دانشکده روابط بین المللمصطفیخرمیدانش آموخته کارشناسی ارشد دیپلماسی و سازمانهای بین المللیJournal Article20181112The developments in diplomacy have led states to resort to new forms of diplomacy that can be influence on international public opinions and the international environment, along with pursuing national interest and their policies in the case of classic diplomacy. Accordingly, states or their dominated local governments are Participating in multilateral non-governmental organizations and having relationships with sub-national entities. This article investigates status of City Diplomacy in the Islamic Republic of Iran's Foreign Policy. Therefore, this study, firstly surveys theoretical principles of Islamic Republic's Foreign Policy and then investigates practices of Iran's foreign policy, which in fact determines the main orientations for City Diplomacy. For this purpose, bilateral (sister cities or twinning relationships with foreign cities) and multilateral (activities in international organizations) interactions of Iranian Cities have been reviewed. In summary, due to the cultural nature of the Islamic Revolution, non-governmental interactions (such as City Diplomacy) have a definite situation in Iran's foreign policy. The foreign policy of Iran regarding the foreign relations of cities reflects its conformity with theoretical principles of its foreign policy. The foreign relations of Iranian cities cover a wide range of relations with cities belonging to various civilizations. Most of these relationships focus on the cities of Islamic Countries and the surrounding environment of Iran.تحولات دیپلماسی سبب شده که دولتها در کنار پیگیری منافع ملی و تعقیب سیاستهای خود در قالب دیپلماسی سنتی، به اشکال نوین دیپلماسی جهت تأثیر بر افکار عمومی بینالمللی و محیط بینالملل متوسل شوند. حضور دولتها یا حکومتهای محلی تابع آنها در نهادهای چندجانبه غیردولتی و تعاملات موجودیتهای فرو ملی در راستای این مهم قرار دارد. این مقاله، جایگاه دیپلماسی شهری در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران را بررسی می‌کند. به همین جهت، مطالعه حاضر ابتدا مبانی و اصول نظری سیاست خارجی کشور را مورد نظر قرار میدهد که در واقع جهت‌گیریهای اصلی در مورد دیپلماسی شهری را تعیین مینماید و سپس به بررسی عملکرد سیاست خارجی کشور در این خصوص میپردازد. بدین منظور، تعاملات دوجانبه (روابط خواهرخواندگی) و چندجانبه (عضویت در شبکههای بینالمللی) شهرهای ایران بررسی شده است. به طور خلاصه، از حیث نظری، باتوجه به ماهیت فرهنگی انقلاب اسلامی، تعاملات غیردولتی (مانند دیپلماسی شهری) جایگاه مشخص و معینی در سیاست خارجی ایران دارد. عملکرد سیاست خارجی ایران در مورد تعاملات خارجی شهرها، بیانگر مطابقت آن با اصول نظری سیاست خارجی است. این مناسبات طیف وسیعی از شهرهای متعلق به تمدنهای گوناگون را در بر دارد که بیشترین آن معطوف به روابط با شهرهای کشورهای اسلامی و محیط پیرامونی ایران است.https://fp.ipisjournals.ir/article_33092_2f4933c1afab8024d9f80a42a58c9c67.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968032120180522Performance of NGOs in Humanitarian Affairs: Case Study of Syrian Crisisعملکرد سازمانهای غیردولتی در امور انسان‌دوستانه: مطالعه موردی بحران سوریه12316233095FAحسینشریفی طرازکوهیدانشیار حقوق بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقاتمحمدحسیننشاسته سازاندانش آموخته کارشناسی ارشد دیپلماسی و سازمانهای بین المللیJournal Article20181112In the new era, NGOs have taken a unique role in the international arena, so that they provide an important part of aids and generally humanitarian diplomacy instead of states which have been considered the main and perhaps the only actors in international relations for many years. The Syrian crisis is one of those arenas and consequently, role of NGOs for improvement of the humanitarian situation becomes prominent. This essay is seeking to explain the role of humanitarian diplomacy of NGOs in the Syrian crisis. In this respect, the process of implementation of humanitarian diplomacy of NGOs has been analyzed in three main stages of preaction (negotiation), action (during conflict) and post-conflict in the Syrian human crisis. Performing roles in a crisis that, although from the perspective of components highlighted in constructivism theory, was highly thinkable, yet soon lost its internal description and reached to international level.A trend that inevitably had a significant impact on the role and function of the aforementioned institutions and in other words has even called into question their efficiency.سمن‌ها در عصر جدید نقشی بی‌بدیل در عرصه بینالملل را به عهده گرفته‌اند، به گونه‌ای که بخش مهمی از عملیات را به جای دولت‌هایی انجام میدهند که سالیان متمادی بازیگران اصلی و شاید تنها بازیگران عرصه روابط بینالملل محسوب می‌شدند. بحران سوریه یکی از این عرصه‌ها است و در نتیجه نقش سمن‌ها برای تأثیرگذاری برجسته می‌گردد. این مقاله در پی تبیین سمن‌ها در بحران سوریه است. از این حیث فرایند اعمال سمن‌ها در سه مرحله کلی پیش از اقدام (مذاکره)، مرحله اقدام (در زمان منازعه) و مرحله پس از منازعه در بحران انسانی سوریه واکاوی شده است. نقش آفرینی در بحرانی که گرچه از منظر مؤلفه‌های مورد تاکید در نظریه سازه انگاری، جای تامل فراوان داشت، اما زود هنگام از وصف داخلی خارج و به سطح بین المللی رهنمون شد. روندی که لاجرم بر نقش و کارکرد نهادهای مورد بحث تاثیر زیادی بر جای گذاشته و به عبارتی حتی کارآمدی آنها را زیر سئوال برده است. همچنین در این بحران برخی از سمن‌ها به عنوان پوشش جریان‌های تروریستی مورد استفاده قرار گرفتند.https://fp.ipisjournals.ir/article_33095_f90ea870c8cfa6c7a71d2f4684415f24.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968032120180522India-China Relations: From Economic Cooperation to Strategic Competitionروابط هند و چین: از همکاری اقتصادی تا رقابت استراتژیک16319633102FAاسداللهکاوهدانش آموخته کارشناسی ارشد شرق آسیاطاهرهمحمدیکارشناس مرکز مطالعات سیاسی و بین المللیJournal Article20181112Competition among numerous actors, escalation of international cooperation, and revisionist perspectives are the most important features of the transition period in international relations. Recognizing the interactions among the major actors at this time is very important for understanding the international system.China and India, in view of their domestic features as two powerful Asian countries, and as two emerging powers, play an undeniable role in revising global order. The relations between India and China have always had numerous ups and downs. Sometimes the increase in the volume of trade, defense and military cooperation, such as joint exercises and increased travels of senior officials from both countries, has intensified the cooperation between two states. Sometimes tensions on the common border, try to have influence over Afghanistan, Central Asia and the Indian Ocean, and the arms race between the two countries have also highlighted the issue of competition. Obviously, the presence of Xi Jinping and NarendraModi as the powerful and national leaders of the two countries has made the relations between India and China different. Both sides seek to maximize their interests by using tools such as the coalition with third sides and try to manage the crises in bilateral relations at the same time.رقابت میان بازیگران متعدد، تلاش برای همکاری بینالمللی و نگاه تجدیدنظرطلبانه مهمترین ویژگی‌های دوران گذار در روابط بینالملل هستند و شناخت کنش میان بازیگران عمده و مهم در این دوران اهمیت زیادی برای درک نظام بینالملل و اقدام مؤثر در آن دارد. چین و هند با توجه به ویژگی‌های داخلی خود به عنوان مهمترین و قدرتمندترین کشورهای آسیا و به‌عنوان دو قدرت نوظهور، نقش غیر قابل انکاری در تجدیدنظر در نظم جهانی را دارند. روابط میان هند و چین، همواره شاهد فراز و فرودهای متعدد بوده است. گاهی افزایش حجم روابط تجاری، همکاری‌های دفاعی و نظامی مانند برگزاری رزمایش مشترک و افزایش سفرهای مقامات عالیرتبه دو کشور همکاری دو غول آسیایی را پررنگ‌تر کرده است؛ گاهی نیز تنش در مرز مشترک، تلاش در اعمال نفوذ در افغانستان، آسیای مرکزی و اقیانوس هند و همچنین مسابقه تسلیحاتی میان دو کشور، وجه رقابت را پررنگ‌تر کرده است. بطور حتم حضور شی جین‌پینگ و نارندرا مودی به عنوان رهبران مقتدر و ملی‌گرای دو کشور، روابط میان هند و چین را نسبت به سال‌های گذشته متمایز کرده‌اند و هر دو طرف در پی آنند که علاوه بر تأمین حداکثری منافع و تحدید منافع یکدیگر با استفاده از ابزارهایی مانند ائتلاف با کشورهای ثالث و نفوذ به مناطق تحت سلطه یکدیگر، از تشدید بحران در روابط فی‌مابین بکاهند.https://fp.ipisjournals.ir/article_33102_a999280d94b62f32e136b75017a67a85.pdf