وزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968030420170219US Political-Military Interventions in the Persian Gulfالگوی مداخلات سیاسی ـ نظامی ایالات متحده آمریکا در خلیجفارس74124975FAسیدمحمدحسینیعضو هیأت علمی دانشگاه آزادJournal Article20170408
The exit of Britain from the Middle East coinciding with the Vietnam war crisis pushed the US to mainly follow its “bi-pillar” doctrine through its allies in the region. The emergence of the Islamic revolution in Iran jeopardized regional balance. The fear of a growing communist influence and possible consequences along with the Iran-Iraq war led to the presence of this country in the region. This presence was further consolidated following Saddam’s invasion of Kuwait. Throughout the presidencies of Bush senior and Clinton, the US policy was a combination of idealism -new world order after the second Persian Gulf war- and realism – further control over Iraq and Iran. This line of policy pointed to the country’s will to establish a -fluid- balance and -relative- stability which in turn led to the establishment of a sort of “cold peace” in the region. Obama’s rather different approach in turn followed the Wilsonist tradition while incorporating an active policy oriented towards rehabilitating the damaged image of the US through the use of intelligent power -mixture of soft and hard power- and by restoring the United States leadership while taking advantage of the potential of international organizations and regional coalitions and keeping away from Bush Junior’s unilateral approach.خروج انگلستان از خلیج فارس در سال 1971 که توام با بحران جنگ ویتنام بودایالات متحده را واداشت تا از طریق موکلان منطقهای خود دکترین دوستونی خود را به عنوان راهبرد اصلی در خلیج فارس تعریف کند. با وقوع انقلاب اسلامی درایران توازن منطقه ای دگرگون شد. نگرانی از نفوذ کمونیسم و تحولات بعدی و بویزه جنگ ایران و عراق از عوامل حضور گسترده این کشور در منطقه بودند. تهاجم رژیم صدام به کویت حضور آمریکا در خلیج فارس را تثبیت کرد.
در دوران زمامداری بوش پدر و بیل کلینتون سیاست ایالات متحده ترکیبی از آرمانگرایی («نظم نوین جهانی» پس از جنگ دوم خلیج فارس) و واقع گرایی («مهار مضاعف» جنگ عراق و ایران) بود. این سیاست حاکی از اراده و خواست این کشور برای حفظ تعادل (سیال) و ثبات (نسبی) منطقه بود که منجر به برقراری نوعی «صلح سرد» در منطقه شد. چرخش سیاست خارجی اوباما نیز ترکیبی از سنت ویلسونیسم و عملگرایی و بازسازی چهره مخدوش شده آمریکا با استفاده از قدرت هوشمند (ترکیبی از قدرت نرم و سخت) و احیای رهبری آمریکا با استفاده از ظرفیت نهاد های بین المللی و ائتلاف های منطقه ای و جهانی و دوری از یکجانبه گرایی دوران بوش پسر بود.https://fp.ipisjournals.ir/article_24975_ff10bdb362b3ea4aa07fae2dcd78cf79.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968030420170219New Strategic Relations of Sino-Pakistan and it Impacts on South Asia Region Orderمناسبات راهبردی جدید چین و پاکستان و تأثیر آن بر نظم منطقهای جنوب آسیا436424976FAزیبافرزین نیاکارشناس ارشد، مسائل غرب آسیابهروزایازکارشناس مسائل پاکستانJournal Article20170408China-Pakistan relations over the past half-century have been broad and strategic with each other. The high level of relations between the two countries means improved multilateral. That some of experts of China-Pakistan relations consider as the United States and Israel relations and believe Pakistan is china’s Israel in South Asia. However, the two countries since 2016 announced the expansion of diplomatic relations with each other. The main question of this paper is: What causes expand relations between the two countries in recent years and what impacts on the South Asia region? This paper also considers the expansion of economic relations (completion of The Silk Road Corridor economies) of the China-Pakistan deepen and broaden relations between Washington and New Delhi. This research findings is that the new relations between the actors leading to polarization (China and Pakistan against US and India) against each other ,the disorder in South Asia region and competition between the actors, that will bring new Cold War in the region.چین و پاکستان در طول نیم قرن گذشته روابط گسترده و استراتژیک با هم داشتهاند. سطح بالای روابط این دو کشور تا حدی است که برخی روابط چین و پاکستان را همانند ایالات متحده و اسرائیل دانسته و پاکستان را اسرائیل چین در جنوب آسیا به شمار میآورند. با این حال، این دو کشور سال 2016 را، سال گسترش روابط دیپلماتیک با یکدیگر اعلام کردند. اینکه چه عواملی باعث گسترش هرچه بیشتر روابط این دو کشور در این سال شده و چه تأثیری در سطح منطقه جنوب آسیا به همراه خواهد گذاشت، سؤال اصلی این نوشتار را شکل میدهد. این نوشتار نیز با توجه به گسترش مناسبات اقتصادی (تکمیل طرح جاده ابریشم و کریدور اقتصادی این دو کشور)، گسترش روابط واشنگتن و دهلی نو را مد نظر قرار داده است. همچنین، پیامد این مناسبات جدید را رویارویی بازیگران مذکور (چین و پاکستان در برابر آمریکا و هند)، بر هم خوردن نظم منطقهای در جنوب آسیا و رقابت بیشتر بین این بازیگران می داند که جنگ سرد جدیدی را در این منطقه به همراه خواهد داشت.https://fp.ipisjournals.ir/article_24976_6f7ed2665430436edf77b2c6d75740c7.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968030420170219The Right to Freedom of Expression and States’ International Responsibility thereofحق آزادی بیان و مسئولیت بینالمللی کشورها در قبال آن659224977FAسید حسینرضوانیرئیس گروه مطالعات حقوقی و بینالمللی دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللیJournal Article20170408Although the respect for, and protection and implementation of freedom of expression, as a fundamental human right by states, may be considered a self-evident notion in the viewpoint of some, its realization however, is in fact, incumbent upon principled confirmation, and reasonable and logical justifications. The state’s recognition of the prominent position of freedom of expression, as well as their national and international responsibilities for its protection, can minimize infringements and arbitrary violations of this right. Moreover, the aforementioned restrains the legislator from freely applying limitative measures on this right, unless in the form of an exception to the rule; thereby subjecting such actions to necessary scrutiny and justification such a recognition is achievable in light of awareness and commitments of states to the obligations arising from international treaties, International Customary Laws and Jus Cogens, pertaining to the first generation of Human Rights, i.e. civil and political rights. This article attempts to analyse the subject matter by applying the inductive method. Thus, it first describes the basis of the states’ obligations as enshrined in the international and regional human rights instruments. It then starts reckoning the applicable, legitimate and legal bounds to the right to freedom of expression, and reviews the Human Rights Committee’s General Comments. The article ultimately concludes by clarifying the pillars of states’ international obligations and how the said right is violated.احترام، حمایت و اجرای حق آزادی بیان به عنوان یکی از حقوق بنیادین بشر از سوی کشورها، اگرچه از منظر برخی افراد ممکن است امری بدیهی به نظر برسد، اما تحقق آن به واقع مستلزم تأئید اصولی و توجیه مستدل و منطقی است. شناخت جایگاه والای آزادی بیان و مسئولیت ملی و بینالمللی مربوط به صیانت از آن هم امکان تعرض و نقض خودسرانه را به حداقل رسانده و قانونگذار را از محدودساختن آن باز میدارد، هم اعمال هرگونه موازین حصری به این حق را امری استثنایی و تابع قیودات و توجیهات خاص مینماید. این شناخت در پرتوی آگاهی و عمل کشورها به تعهدات برخاسته از معاهدات بینالمللی، حقوق عرفی بینالمللی و قواعد آمره مرتبط با نسل اول حقوق بشر (حقوق مدنیـ سیاسی)، به ویژه حق آزادی بیان حاصل میشود.
این مقاله تلاش میکند با استفاده از روش قیاس به تحلیل موضوع بپردازد. بر این اساس، ابتدا مبانی تعهدات کشورها در ابزارهای منطقهای و بینالمللی حقوق بشر را تشریح میکند. سپس، به احصای محدودیتهای مشروع و قانونی قابل اعمال بر حق آزادی بیان و بررسی نظریههای عمومی ذیربط کمیته حقوق بشر میپردازد. مقاله نهایتاً با تبیین ارکان مسئولیت بینالمللی کشورها و چگونگی ایجاد آن به هنگام نقض و تعدی حق آزادی بیان به پایان میرسد.
<strong> </strong>https://fp.ipisjournals.ir/article_24977_0c114c9bb7c90c3ffbfb1ddd86ab9cda.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968030420170219Formation of Security Dilemma with Arm Competition in Asia – Pacificشکلگیری معمای امنیت با رشد رقابت تسلیحاتی در آسیا ـ پاسفیک9312024978FAرویاخضریکارشناس حوزه شرق آسیا و اقیانوسیهJournal Article20170408Asia –Pacific region is galloping toward security Dilemma formation considering the high volume of arm import, high rocketing military expenditure and modernization of military and maritime forces in the regional countries. Economic and military developments intertwined with strategic competitionin the Asia – Pacific region will lead in to destabilization of the region in near future. To cope with threats and destabilization, regional countries go after augmentation of their security through formation of coalition or upgrading their military power, what the realists remind it as security Dilemma. The whole developments currently are taking place in the region. Based on the facts, the article is seeking to consider whether the increase in the military expenditure and the augmentation of arms import in the region combined with territorial disputes, lack of definite mechanism for dispute settlement and lack of security integrity among the regional states, will have the potentials of formation of security Dilemma and conflict, taking in to account the presence of crucial economic and military powers like US, China and Japan in the region? منطقه آسیا- پاسفیک با توجه به حجم بالای واردات تسلیحات، افزایش هزینههای نظامی و مدرن سازی نیروی نظامی و دریایی کشورهای منطقه، به سمت شکلگیری معمای امنیتی در حرکت است. تحولات اقتصادی و نظامی همراه با رقابت استراتژیک در آسیا- پاسفیک باعث بیثباتی و ناپایداری در آینده نزدیک در این منطقه خواهد شد. در این حالت کشورهای منطقه به دنبال افزایش امنیت از طریق ائتلاف یا افزایش توان نظامی خود برای مقابله با تهدیدها و بیثباتی در منطقه برمیآیند، همان چیزی که رئالیستها از آن به عنوان معمای امنیت یاد میکنند. همه این موارد در حال حاضر در آسیا- پاسفیک در حال وقوع است. بر این اساس، مقاله به دنبال بررسی این موضوع میباشد که آیا افزایش هزینههای نظامی و رشد واردات تسلیحات در این منطقه همراه با اختلافات ارضی و عدم وجود سازوکار مشخص برای حل اختلافات و نبود یکپارچگی امنیتی در بین کشورهای منطقه پتانسیل شکلگیری معمای امنیت و درگیری را با توجه به حضور قدرتهای مهم اقتصادی و نظامی همچون آمریکا، چین و ژاپن در آینده نزدیک خواهد داشت؟
<strong> </strong>https://fp.ipisjournals.ir/article_24978_2cf48a149caf6a7f6331511988d4174e.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968030420170219Analysis of Revisionism Orientation in Islamic Republic of Iran’s Foreign Policy (2006-2013) Based on International Systemic Theoryبررسی جهتگیری تجدیدنظرطلبی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران (1392-1384)12115024979FAالهامرسولی ثانی آبادیاستادیار گروه حقوق و علوم سیاسی دانشگاه یزد0000-0002-4136-1844امیرحسینعسگریدانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه یزدJournal Article20170408
Foreign policy of the country comes from diverse causes. The analysis of foreign policy researchers use a variety of theories and models that one of these theories is systemic pattern. This study aims to assess the systemic application of theory revisionist policy in the Islamic Republic of Iran's foreign policy during the presidency of Mahmoud Ahmadinejad. The aim of this study demonstrates the feasibility of applying the system of international relations theory as the theoretical framework for explaining and revisionist policy in the foreign policy of President Mahmoud Ahmadinejad. The main research question is whether the applicability of the system of international relations theory as the theoretical framework revisionist policy in the foreign policy of President Mahmoud Ahmadinejad in there? The answer is that the revisionist policy in the foreign policy of the Islamic Republic of Iran under President Mahmoud Ahmadinejad, systemic theory of international relations can be regarded as a proper model and theoretical framework. So this theory by taking an interactive process between the elements and components of the input, conversion and data as well as feedback from many capabilities in explaining Mahmoud Ahmadinejad's foreign policy is the policy of revisionism. One should always bear in mind that this theory also stays the exact same power. The capabilities of other theories of knowledge about the foreign policy of the Islamic Republic of Iran do not explain the totality.سیاست خارجی هر کشور یکی از مهمترین موضوعات و عرصههایی است که موردتوجه نظریهپردازان و محققان علوم سیاسی و روابط بینالملل قرارگرفته است. اتخاذ سیاست خارجی از سوی هر کشور از علل و عوامل گوناگون و متنوعی نشأت میگیرد. در خصوص بررسی و تحلیل سیاست خارجی کشورها نظریهپردازان و محققان از نظریهها و الگوهای گوناگونی استفاده میکنند که یکی از این نظریهها الگویِ سیستمیک است. این پژوهش درصدد بهکارگیری این الگو جهت بررسی سیاست تجدیدنظرطلبی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دوران ریاستجمهوری محمود احمدینژاد است. هدف این پژوهش بررسی و نشان دادن امکان بهکارگیری نظریه سیستمیک روابط بینالملل بهعنوان چارچوب نظری برای تبیین و بررسی جهتگیری تجدیدنظرطلبی در سیاست خارجی محمود احمدینژاد است. بنابراین، سؤال اصلی پژوهش عبارت است از اینکه آیا امکان کاربرد نظریه سیستمیک روابط بینالملل بهعنوان چارچوب نظری در بررسی جهتگیری تجدیدنظرطلبی در سیاست خارجی محمود احمدینژاد وجود دارد یا خیر؟ فرضیه این پژوهش با در نظر گرفتن فرآیند تعاملی میان عناصر و اجزاء از طریق نهاده، تبدیل و داده و نیز بازخورد از قابلیت زیادی در تبیین سیاست تجدیدنظرطلبی در سیاست خارجی محمود احمدینژاد برخوردار است. اما همواره باید در نظر داشت که این نظریه نیز بهمانند سایر نظریهها از توان و قابلیت کافی در خصوص تبیین کلیت و تمامیت سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران برخوردار نیست. این پژوهش با رویکردی توصیفی- تحلیلی صورت گرفته و گردآوری دادهها به صورت اسنادی و کتابخانهای است.https://fp.ipisjournals.ir/article_24979_561f4e83fce053679ab5bbc45e64d9e8.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968030420170219The Impact of Perceptual – Psychological Factors on China's Foreign Policyتأثیر عوامل ادراکی ـ روانی بر سیاست خارجی چین15118624980FAنوذرشفیعیاستادیار روابط بین الملل، دانشگاه اصفهانلیلامولاییکارشناس ارشد روابط بین المللJournal Article20170408One of the most difficult things in foreign policy analysis is to understand the way of creating foreign policy, in other words, the way of its shaping. This important phenomenon seems more difficult in China due to the complexity of the policy making process in the country, which caused many aspects of foreign policy, remained unknown to researchers. Perception of Chinese leaders regarding outside including foreign policy, is rarely affected by external forces. China's foreign policy in comparison with many other countries is mainly affected by internal processes within the power and decision-making structure. The internal factors are divided into two categories of material and perceptual-psychological factors. This article attempts to explain influence of perceptual-psychological one on the China’s foreign policy. Therefore, the article's approach is analytical-descriptive. In this article have been tried as much as possible besides referencing to each of these factors, the objective appearances of them in foreign policy of China and the weight of each of them in this process will also be mentioned. (Features of leaders, worldview of leaders, strategic culture, research institutes, media and public opinion have been considered as the factors have influence on the understanding and perception of China's leaders in foreign policy.یکی از دشوارترین کارها در تحلیل سیاست خارجی کشورها درک چگونگی ایجاد شدن و به عبارتی نحوه شکلگیری آن است. این مهم در مورد چین بسیار دشوارتر به نظر میرسد چراکه به اقتضای پیچیدگی فرایند سیاستگذاری در این کشور، بسیاری از جنبههای سیاستگذاری خارجی آن برای پژوهشگران مبهم و ناشناخته باقی مانده است. دریافت چینیها از خارج و متأثر از آن سیاست خارجی این کشور به ندرت تحت تأثیر نیروهای خارجی قرار گرفته است. سیاست خارجی چین به نسبت بسیاری از کشورهای دیگر، بیشتر متأثر از روندهای درونی قدرت و تصمیمگیریهای داخلی است. این عوامل داخلی به دو دسته عوامل مادی و ادراکی- روانی قابل تقسیم هستند. این مقاله میکوشد تأثیر عوامل ادراکی ـ روانی را بر سیاست خارجی چین تبیین نماید. به همین دلیل، رویکرد این مقاله تحلیلی ـ توصیفی است و تلاش شده در کنار توضیح هریک از این عوامل به نمودهای عینی آنها در سیاست خارجی چین و وزن هر یک در این فرایند نیز اشاره شود. ویژگیهای رهبران، جهانبینی رهبران، فرهنگ استراتژیک، مؤسسات تحقیقاتی، رسانهها و افکار عمومی به عنوان عواملی در نظر گرفته شدهاند که فهم و ادراکات رهبران چین را در حوزه سیاست خارجی تحت تأثیر قرار میدهند.https://fp.ipisjournals.ir/article_24980_6a0e4d2996f4d0a603dbbb30d0b0f17b.pdf