وزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968025420120601The Legal Exceptions of Prohibition of Use of Force in International Relationsاستثنائات حقوقی ممنوعیت توسل به زور در روابط بینالملل1131325831FAJournal Article20110828صلح از قدیمیترین آرمانهای بشری است و به دلیل آن که همیشه در معرض تهدید و مخاطره قرار داشته، همواره انسانها چه از نظر تئوری و چه در عمل در تلاش برای چارهجویی به منظور برقراری، حفظ و تعالی آن بودهاند. با این وجود و بهرغم مطلوبیت صلح، جامعه بشری در 3500 سال تاریخ مدوّن خود، تنها 205 سال را در صلح و آرامش به سر برده است. با این وجود و در حالی که حافظه تاریخی بشر متألم از زخمهای به جا مانده از جنگ و خونریزی است، همواره تلاشهایی برای محدودکردن استفاده از نیروهای نظامی و توسل به زور در روابط ملل مختلف در جریان بوده است که همت خود را بر دستیابی به صلحی پایدار و ماندگار که از آرمانهای بشری است گماشتهاند. این مهم حاصل نمیشود مگر با اقدام به مهار قانونی بازیگرانی که در پی حصول به منافعشان خود را محق به پایمال حقوق سایرین میدانند. چون اخلاق از تأمین صلح بینالمللی عاجز ماند، حقوق بینالملل به امید تحقق بخشیدن به این هدف به وجود آمد. عدم توانایی جامعه ملل در ممانعت از بروز جنگ جهانی دوم باعث گردید سامانه جدیدی برای تأمین امنیت بینالملل تدبیر گردد و منشور ملل متحد در اولین عبارت از مقدمه خود هدف اولیهاش را "محفوظ نگه داشتن نسلهای آینده از بلای جنگ" اعلام نماید. قاعده منع توسل به زور در منشور ملل متحد هرگونه اقدام زورمدارانه در مناسبات بینالمللی را شامل میشود. در این پژوهش ضمن بررسی تحولات حقوقی در این زمینه، استثنائات وارد بر این قاعده حقوقی را بررسی خواهیم کرد.https://fp.ipisjournals.ir/article_5831_228669109aa3ab1b4ec06b7722efb105.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968025420120601Ups and Downs in the British-Europe Relations (1945-2011)فراز و فرودهای رابطه انگلیس و اروپا (2011ـ 1945)8678969431FAJournal Article20141011The aim of this paper is to study the British-Europe relations in the framework of European integration. The main question concerns the reasons behind ups and downs in relations between the UK and Europe during the period of 1945 - 2011. Factors including the sovereignty concerns, the empire tradition, specific geopolitics of the Britain, special relations with the United States and the Commonwealth, fear of French-German axis, delayed membership in the European Union, trade-oriented conception of the European integration, different economic system and cultural distinctions are among the variables affecting this relations and British difficult ties with its neighbors. The United Kingdom is not willing for political and military integration with the European Union due to concerns of limitations to its sovereignty. Meanwhile London welcomes the integration in trade area and is pursuing this aim via the expansion of the European Union to the east. In military and security area London is more inclined to follow the US approach in the framework of NATO. Due to these considerations, there have been ups and down in London-Brussels relations and the British relations with the Europe has always been a hot debated issue among the British political parties.هدف این مقاله بررسی روابط انگلیس و اروپا در بافت همگرایی اروپایی است. پرسش اصلی پژوهش این است که فرازوفرودهای رابطه انگلیس و اروپا در سالهای 2011ـ 1945 تابع چه علل و عواملی میباشد؟ به نظر میرسد دغدغههای حاکمیتی، سابقه امپراطوری، ژئوپلتیک خاص انگلیس، دارا بودن گزینههایی چون رابطه ویژه با امریکا و کشورهای مشترکالمنافع، هراس از محور فرانسهـآلمان، ورود دیرهنگام به روند همگرایی اروپایی، نگاه تجاری به همگرایی اروپایی، نظام اقتصادی متفاوت و تمایزات فرهنگی با اروپابیان از متغیرهای تاثیرگذار در روابط پرفراز و فرود و ناسازگاری انگلیس با همسایگان اروپاییاش محسوب میشود. انگلیس میل زیادی برای همگرایی در زمینههای سیاسی و نظامی ندارد چرا که محدودیتهای حاکمیتی برای این کشور به وجود میآورد، همزمان از همگرایی در حوزههای تجاری استقبال میکند بهگونهای که امروزه این هدف را در لوای حمایت از گسترش اتحادیه اروپا به سمت شرق مطرح مینماید. انگلیس در حوزههای نظامی و امنیتی بیشتر متمایل به سمت حرکت در مسیر سیاستهای آمریکا در قالب ناتو است، لندن هم از ضعف نظامی اتحادیه اروپا اطلاع دارد و هم از قدرتمند شدن اروپا زیر سلطه رقبای قدیمی چون فرانسه و آلمان نگرانی دارد. مجموعه این عوامل باعث گردیده که از آغاز روند وحدت اروپایی شاهد فرازوفرودهای متوالی در رابطه لندن با بروکسل باشیم و موضوع چگونگی رابطه با اروپا همیشه یکی از مناظرههای جدی در میان احزاب عمده این کشور باشد.https://fp.ipisjournals.ir/article_9431_7f9bcc33944cd0718a62665e934f7653.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968025420120601The Possible Action of Russia against a US Military Attack on Iranکنش احتمالی روسیه در مقابل تهدید حمله نظامی آمریکا به ایران 8979269432FAJournal Article20141011It's more than a decade that the shadow of threat of US military attack on Iran is overwhelmed the fragile and turbulent region of the Middle East and the Persian Gulf. Both George W. Bush and Barrack Obama emphasized the military option against Iran as the last step and reaffirmed that "all options are on the table". Considering these threats and the fact that in the current international system there is no such a great power to make a balance and deter the possible US action, how could the deterrent role of Russia be analyzed? Does Russia attach such importance to its relation with Iran so that is ready to prevent the US military attack on Iran? Considering Russian cautious diplomacy, the assumption of the present article is that Russia is not a trustable ally for Iran. The history of Russia's behavior in the past towards its allies and the behavior pattern of Russia towards the sanctions against Iran is clear evidence that Moscow has showed paradoxical behaviors. This article aims to assess the possible reaction of Russia against US military threat against Iran, taking into consideration the Russian practice in recent years. نزدیک به یک دهه است سایه تهدید حمله نظامی احتمالی آمریکا به ایران بر سر منطقه حساس و ناپایدار خلیج فارس و خاورمیانه سنگینی میکند. صرف نظر از واقعی یا غیرواقعی بودن این گونه تهدیدها، در سیاست بینالملل معمولاً بلوف جدی فرض شده و برای مقابله با آن نیز آمادگی لازم ایجاد میشود. هر دو رئیس جمهوری اخیر آمریکا؛ جرج بوش و باراک اوباما، بر گزینه نظامی علیه ایران بهعنوان آخرین حربه تأکید کرده و گفتهاند "همه گزینهها بر روی میز قرار دارد". باتوجه به چنین تهدیدهایی و در حالی که در شرایط کنونی نظام بینالملل، قدرت بزرگ دیگری برای ایجاد موازنه و ممانعت از چنین اقدام احتمالی آمریکا علیه ایران وجود ندارد، نقش بازدارنده روسیه را چگونه میتوان تبیین نمود؟ آیا اصولاً روسیه برای روابط خود با ایران تا آن اندازه اهمیت قائل است که بخواهد مانع حمله نظامی آمریکا شود؟ آیا اصولاً در چارچوب معادلات استراتژیک روسیه با آمریکا و در اولویتهای سیاست خارجی روسیه جایی برای مقابله با آمریکا تا حد ممانعت از جنگ وجود دارد؟ باعنایت به این موضوعات ازجمله تهدید آمریکا به حمله نظامی به ایران و اهمیت همکاریهای ایران و روسیه از یک سو، و "دیپلماسی اقتضاسنجی" روسیه از سوی دیگر، فرض اولیه این نوشتار این است که روسیه متحد قابل اعتمادی برای ایران نیست. رفتارهای گذشته روسیه در قبال سایر متحدین آن کشور و نیز الگوی رفتاری روسیه در قبال تحریمهای غرب علیه ایران، نشان از این دارد که مسکو رفتارهای متناقضی از خود بروز داده است. این مقاله میکوشد با نگاهی به روند همکاریهای روسیه با ایران و آمریکا و سیاست آمریکا نسبت به ایران، نحوه واکنش احتمالی روسیه به تهدید نظامی آمریکا علیه ایران را مورد بررسی قرار دهد.https://fp.ipisjournals.ir/article_9432_f3935d39e4ea04753b0061e1be62e192.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968025420120601The Soft Power of the I. R. of Iran in the New Iraq: An Assessment بررسی عملکرد قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران در عراق جدید 9279509433FAJournal Article20141011In the contemporary international system, <em>'soft</em> <em>power'</em> is one of the means the political actors employ to obtain their national and strategic aims and interests. That's a sort of power which is more influential than the <em>'hard</em> <em>power'</em>. The Islamic Republic of Iran, as a sovereign political actor, employs the means and capacities of its <em>soft</em> <em>power</em> in its regional and international policies to obtain the strategic goals which it deems to serve the national, regional and global interests. Within the security complex of the Middle East, Iraq occupies an important role in foreign policy of Iran. To improve and expand ties with this country, Iran benefits from the capacities of its soft power.
The present article aims to study the functions and variables of Iran's soft power in new Iraq in the framework of theory of soft power and its three sources in the area of culture, political values and foreign policy. در عرصه جدید سیاست بینالملل، یکی از ابزارهایی که واحدهای سیاسی به منظور دستیابی به اهداف و منافع ملی و راهبردی خود به کار میگیرند قدرت نرم است. قدرتی که بهزعم نظریهپردازان آن تأثیرگذاری بیشتری در مقایسه با قدرت سخت دارد. جمهوری اسلامی ایران نیز بهعنوان واحد سیاسی مستقل، به منظور دستیابی به اهداف ملی و راهبردی خود از مؤلفهها و ظرفیتهای قدرت نرم خود در حوزه سیاستهای منطقهای و بینالمللی، بهره میگیرد. در حالحاضر، عراق یکی از کشورهایی است که در مجموعه امنیتی خاورمیانه، جایگاه مهمی در سیاست خارجی ایران دارد. ایران به منظور بهبود و گسترش روابط با این کشور، از ظرفیتهای قدرت نرم خود استفاده میکند. این نوشتار، در چارچوب نظریه قدرت نرم و منابع سه گانه آن در حوزه فرهنگ، ارزشهای سیاسی و سیاست خارجی، به بررسی عملکرد و مؤلفههای قدرت نرم ایران در عراق جدید میپردازد. https://fp.ipisjournals.ir/article_9433_70d85f35a1fdc0ab701ff78779306407.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968025420120601Phenomenology of the Essentials of Islamic Diplomacyپدیدارشناسی الزامات دیپلماسی اسلامی 9519749434FAJournal Article20141011The aim of diplomacy is creating negotiation procedures and communication techniques which give help to international players in reaching the legitimate goals with the least cost and devoid from violence. The nature of diplomacy is based on technique and art and due to its connection with anarchic international system; the role of ideas, aspirations and norms is crucial. Based on monotheism, resurrection, prophecy and juridical and legal teachings of the holy <em>Quran</em> and <em>Hadith</em>, Islam contains patterns for the social life of human beings and good governance. The question in this article is that to enter into Islamic teachings of diplomacy from methodological, content and normative points of view, what requirements are to be met? The authors will answer to this question considering that due to existence of three sorts of power technology in metaphysical, physical and quantumical forms, the phenomenology of the Islamic diplomacy in each power technology would need requirements that should be taken into account and ignoring them would lead to a costly rhetoric, which harmsthe success of the Islamic diplomacy. سیاست، تدبیر امور عمومی است و دیپلماسی شاخهای از علم سیاست است که امور عمومی را در بستر موضوعات بینالمللی مورد بررسی قرار میدهد. هدف دیپلماسی ایجاد رویههای مذاکرهای و فنون ارتباطی است که بازیگران بینالملل را در رسیدن به خواستههای مشروع با کمترین هزینه و به دور از خشونت یاری دهد. ماهیت دیپلماسی مبتنی بر فن و تکنیک میباشد و بهخاطر ارتباط این رشته با محیط آنارشیک بینالملل نقش ایدهها، آرمانها و اندیشهها در آن کلیدی میباشد. اسلام با مبانی توحید، معاد، نبوت و گزارههای احکامی و اخلاقی صادر شده از قرآن و حدیث در فقه، حکمت، اندرزنامه و عرفان برای زیستجمعی انسانها و قواعد چرخش امور عمومی الگوهایی داشته و دارد. پرسش این مقاله این است که برای واردشدن روشی، تحلیلی، سیاستگذاری و هنجاری گزارههای اسلامی به دیپلماسی چه الزاماتی متنی وجود دارد؟ بر این اساس پاسخ نوشتار به این سمت حرکت میکند که باتوجه به وجود سه گونه از فناوری قدرت در شکلهای متافیزیکی، فیزیکی و کوانتومی، پدیدار شدن دیپلماسی اسلامی در هر یک از این فناوریهای قدرت، الزاماتی را میطلبد که باید مورد توجه قرار گیرد و نادیده گرفتن هر کدام از شاخصها و عوامل زمینهای و تکنیکی باعث میشود که دیپلماسی اسلامی شعاری، کیفی، بدون زمینه و هزینهزا باشد.https://fp.ipisjournals.ir/article_9434_beff5a409891f9bf1bfa1e555fe213e2.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968025420120601Cognitive Psychology and Decision Making in Foreign Policyروانشناسی شناخت و تصمیمگیری در سیاست خارجی 9759949435FAJournal Article20141011Cognitive psychology is a branch of cognitive sciences which studies the internal subjective processes as problem-solving, memory, understanding, cognition, language and decision making through concentration on mind. In fact, cognitive psychology aims to answer the question of what is the impact of human mind on decision making process. Decision making in foreign policy is affected by actors who have their own inputs, psychology, and aims.
By taking benefit from new means to study the way of information analysis and give a different understanding of how the decisions are made, the present article aims to analyze cognitive psychology as the new area in foreign policy decision making and its shortcomings in analyzing decision making in foreign policy of the Islamic Republic of Iran.روان شناسی شناخت شاخهای از علوم شناختی است که با تمرکز بر "ذهن"، به بحث و بررسی درباره فرایندهای درونی ذهنی از قبیل حل مسئله، حافظه، ادراک، شناخت، زبان و تصمیمگیری میپردازد. در واقع روان شناسی شناخت (روان شناسی معرفت) میخواهد به این سئوال اساسی پاسخ دهد که ذهن انسانها چه تاثیری در تصمیمگیری دارد؟ به عبارت دقیقتر اگر ذهن را همچون رایانه فرض کنیم، اطلاعات پس از ورود دچار چه تغییر و تحولاتی میشوند؟ تصمیمگیری در سیاست خارجی از طرف کسانی صورت میگیرد که اطلاعات دریافتی را مورد پردازش قرار میدهند و روانشناسی شناختی قصد دارد تا با کمک ابزارهای نوین، نحوه پردازش اطلاعات را مورد مطالعه قرار دهد و از این طریق فهم متفاوتی از نحوه اتخاذ تصمیمات ارائه دهد. این پژوهش سعی دارد تا با مطالعه حوزه جدید تصمیمگیری در سیاست خارجی یعنی روانشناسی شناخت، دستاوردهای آن در یکی از مهمترین حوزههای تصمیمگیری، یعنی تصمیمگیری سیاست خارجی را به بحث و بررسی گذاشته و قصور و کاستیهای آن در تحلیل تصمیمگیری در الگوی سیاست خارجی ایران را تبیین نماید.https://fp.ipisjournals.ir/article_9435_41d80bfc327ef980528426fc810a6d7a.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968025420120601Islamophobia and Anti-Islamism: 10 Years after September 11اسلامهراسی و اسلامستیزی: ده سال پس از حادثه 11 سپتامبر 99510229436FAJournal Article20141011While Islamophobia and its different manifestations are deep-rooted back prior to September 11 and even a millennium ago, undoubtedly the September 11 incident and the mass political, security and propaganda movement resulted from it, left a dramatic implications on how Islam was viewed in the West and how Muslims were treated there. The extensive and engineered Islamophobia was emerged in different forms and frameworks and, while drawing a dark picture of Islam and Muslims, put mental and legal pressures and limitation on Muslim minorities in the Western countries.
10 years after September 11, the extensive Islamophobia which initially was viewed as a reaction to that incident has moved from its limited and informal form and emerged in an official and legal framework. This paper reviews the scope and the contexts in which these developments have taken place. گرچه اسلامهراسی و ریشههای شکلگیری آن به قبل از حادثه 11 سپتامبر و حتی بیش از هزار سال پیش باز میگردد، تردیدی نیست که حادثه 11 سپتامبر و موج سیاسی، امنیتی و تبلیغاتی عظیمی که متأثر از آن ایجاد شد، تاثیرات شگرفی بر چگونگی نگرش به مسلمانان در غرب و نحوه تعامل با آنان در جوامع غربی بر جای گذاشت. موج اسلامهراسی گسترده و برنامهریزی شده از آن پس در قالبها و شکلهای مختلف رسمی و غیررسمی بروز یافت و ضمن ترسیم چهرهای مشوّش از اسلام و مسلمانان، محدودیتها و فشارهای روانی و قانونی بسیاری را بر اقلیتهای مسلمان ساکن کشورهای غربی تحمیل نمود. ده سال پس از 11 سپتامبر، موج اسلامهراسی گسترده که در ابتدا واکنشی احساسی به حادثه 11 سپتامبر تلقی میشد، در یک پیشروی خزنده و آرام، از شاکله محدود و غیررسمی خود بیرون آمده و به شکل هدفمند در چارچوبهای رسمی و قانونی نیز تجسم یافته است.https://fp.ipisjournals.ir/article_9436_cc9109aa1f048c36d154d902612982e2.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968025420120601Evolution of the Concept of the UN Peace-Keeping Missionsمفهوم مأموریتهای صلحبانی سازمان ملل متحد و سیر تحول آن 102310529437FAJournal Article20141011An assessment of the historical trend of the UN peace-keeping missions indicates that a quantitative and qualitative evolution of these missions has occurred in the last two decades. This gradual evolution has moved from traditional peacekeeping missions aimed at limited duty of monitoring the cease-fire mostly in armed conflict among States to more complicated and multi-faced missions with the participation of military, police and civil and humanitarian forces who are employed for armed civil conflicts. One of the concerns regarding this quantitative and qualitative evolution in the UN peace-keeping missions is the possible conversion of this mechanism to a strong leverage for regime change policies by Western powers.
The present article aims to study the concept of "the UN peace-keeping mission" and its evolution, utilizing the UN documents and reports. بررسی روند تاریخی مأموریتهای صلحبانی سازمان ملل متحد حاکی از بروز تحولی کمّی و کیفی در این مأموریتها در دو دهة اخیر است که از آن به عنوان سیر تحول مأموریتهای صلحبانی این سازمان یاد میشود. این توسعه و تحول به تدریج شکل گرفته و از مأموریتهای سنتی صلحبانی با وظیفۀ محدود نظارت بر آتشبس آن هم غالباً در درگیری های مسلحانه بین دولتها (درگیریهای بینالمللی)، به مأموریتهای پیچیده و چندوجهی با مشارکت واحدهای نظامـی، پلیس و نیروهای غیرنظامـی و بشردوستانـه که بهطور عمده برای پاسخ به درگیریهای مسلحانة داخلی (در نقطـه مقابـل درگیریهای بینالمللی) اعزام میشوند، تغییر ماهیت داده است. این تحول در واقع در پاسـخ به محیط بینالمللی جدید شکل گرفته در دوران پس از خاتمة جنگ سرد و شرایط نوین حاکم بر درگیریها و بحرانهای بینالمللی صورت گرفته و اعـزام پرشمـار نیروهای صلحبان این سازمان به مناطق به شدت فقیر و آشوبزده به عنوان یکی از نتایج طبیعـی ایجاد محیط نوین بینالمللی ارزیابی میگردد. البته در این زمینه یکی از نگرانیهای مهم موجود در ارتباط با روند تحول کیفی و کمّی مأموریتهای صلحبانی سازمان ملل متحد، امکان تبدیل چنین سازوکاری به یک عنصر قدرتمند پشتیبانیکننده سیاستهای تغییر رژیم در جهان توسط قدرتهای غربی میباشد. مقالـة حاضـر کوشیده است با استفاده از اسناد و گزارشهای سازمان ملل متحد، در قالب یک مقدمه، سه بخش و نتیجهگیری به بررسی مفهوم صلحبانی سازمان ملل متحد و سیر تحول آن بپردازد. بخش اول مقاله به بررسی مفهوم صلحبانی در چهار دوره زمانی مفروض پس از تأسیس سازمان ملل متحد، بخش دوم به بررسی تحول مفهوم صلحبانی و بخش سوم به آسیبشناسی مأموریتهای صلحبانی سازمان ملل متحد اختصاص یافته است.https://fp.ipisjournals.ir/article_9437_eff7451f28530f1defbd5e78bb67a742.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968025420120601The Judicial Immunity of State and Violation of Human Rights in Light of State Practice, Judicial Procedures and Doctrineمصونیت قضایی دولت و نقض حقوق بشر در پرتو عملکرد دولتها، رویه قضایی و دکترین 105310869438FAJournal Article20141011In international community sometimes States violate human rights principles including torture ban, ban of concentration camps, ban of arbitrary detention and other human rights principles against the citizens of other States. In reaction to the referral of the case to national tribunals, the <em>'Offender</em> <em>State'</em> refers to her judicial immunity. In recent years a tendency has emerged among some international lawyers as well as the national courts to proclaim that, due to the fact that the human rights principles are among the <em>jus</em> <em>cogens</em>, they are located at the top of hierarchy of international law. Therefore, the principle of judicial immunity of States in case of violation of these fundamental principles has to be beaten. The present article aims to study this new thinking in international law and human rights doctrine and its ramifications. دولتها در عرصۀ جامعه بینالمللی گاه مرتکب نقض قواعد حقوق بشر ازجمله منع شکنجه، منع کار اجباری، منع توقیف خودسرانه یا سایر هنجارهای حقوق بشری، علیه اتباع سایر دولتها میشوند. در اینگونه موارد، افرادی که در اثر اعمال دولت خارجی لطمه دیدهاند، در محاکم ملی دولت متبوع خود، برای مطالبه خسارات مدنی ناشی از این اعمال، علیه دولت مذکور طرح دعوا مینمایند. دول خاطی در اینگونه موارد به مصونیت قضائی خود استناد میکنند. در بسیاری از موارد محاکم ملی دولتها با پذیرش مصونیت قضائی دولت خارجی، از رسیدگی به دعوای مطالبه خسارت مدنی خودداری مینمایند. اما در سالهای اخیر گرایشی بین برخی حقوقدانان بینالملل و محاکم ملی کشورها ایجاد شده است که بر مبنای آن؛ نظر به اینکه قواعد حقوق بشری در زمره قواعد آمره بینالمللی قلمداد میشوند، در رأس سلسلهمراتب قواعد حقوق بینالملل قرار گرفتهاند، بنابراین قاعده مصونیت قضائی دولت در صورت نقض این قواعد بنیادین، مغلوب میشود. این مقاله با بررسی قوانین ملی، اسناد منطقهای و بینالمللی، رویه قضائی و دکترین به دنبال احراز این واقعیت است که آیا در حقوق بینالملل، نقض قواعد بنیادین حقوق بشر به عنوان استثنائی بر قاعده مصونیت قضائی دولتها پذیرفته شده است یا خیر.https://fp.ipisjournals.ir/article_9438_402cac3dacf2ef35050ca72743ae6ca7.pdfوزارت امور خارجهفصلنامه سیاست خارجی2382968025420120601The Combat against Terrorism and Violation of European Convention on Human Rights by European Countries- the Case of Britain and Spainمبارزه علیه تروریسم و نقض کنوانسیون اروپایی حقوق بشر توسط کشورهای اروپایی با تأکید بر عملکرد انگلستان و اسپانیا 108711129439FAJournal Article20141011Terrorism in all its forms and manifestations is perceived as a grave threat for international peace and security. Combating terrorism, however, requires compliance with standards of human rights. The criminal justice and compliance with human rights principles in combating terrorism is an important element in efficient action of States against terrorism. In countries like the UK and Spain which have lost more than 5000 people in terrorist acts, the legal and pragmatic approach against terrorism is considerable. In the UK combating terrorism in the framework of distinct anti-terrorism regulations and in Spain within criminal law and criminal justice procedures has resulted in violation of guaranteed principles and rights enshrined in the European Convention on Human Rights.
In present article the anti-terrorism practice of Britain and Spain, as two case studies opposed to human rights principles and in the guise of combating terrorism and national security, will be analyzed. تروریسم در همه اشکال و مظاهر بهمنزله تهدیدی جدی علیه صلح و امنیت بینالمللی بهشمار میرود که مبارزه با آن رعایت استانداردهای حقوق بشری را میطلبد. عدالت کیفری و رعایت اصول حقوق بشر در مبارزه با تروریسم، نقش بسیار مهمی در تأثیرگذاری اقدامات کشورها در مبارزه علیه تروریسم ایفا میکند. در کشورهایی نظیر انگلستان و اسپانیا که بیش از 5000 نفر زندگی خود را در اثر حملات تروریستی از دست دادهاند، رویکرد قانونی و اجرایی در قبال تروریسم از اهمیت بهسزایی برخوردار است. برخورد با اقدامات تروریستی در انگلستان به شکل قوانین ضدتروریستی مجزا و در اسپانیا در قالب قوانین کیفری و آئین دادرسی کیفری در برخورد با مظنونین تروریستی، منجر به نقض اصول و حقوق تضمین شده افراد مندرج در کنوانسیون اروپایی حقوق بشر شده است. با توجه به یافتههای تحقیق رکن اصلی و مؤثر در مبارزه علیه تروریسم اجرای همزمان تعهدات و اصول حقوق بشری مندرج در کنوانسیون مذکور میباشد و بر این اساس در مقاله، اقدامات ضدتروریستی انگلستان و اسپانیا که مدعی و سردمدار حمایت از حقوق بشر میباشند بهعنوان الگویی که در اعمال و اجرای قوانین بدون توجه به اصول و مقررات حقوق بشری به بهانه حفظ امنیت ملی سیاست دو گانهای را اتخاذ کردهاند، مورد بررسی و مداقه قرار میگیرند.https://fp.ipisjournals.ir/article_9439_16c244e39517c1e577a0b778cb1ce568.pdf