وزارت امور خارجه فصلنامه سیاست خارجی 23829680 39 3 2025 11 22 Strategic Competition in Global Diplomacy: A Discursive Analysis of the Speeches of the United States, China, and Russia at the 2025 United Nations General Assembly رقابت راهبردی در دیپلماسی جهانی: تحلیل گفتمانی سخنرانی‌های ایالات متحده آمریکا، چین و روسیه در مجمع عمومی سازمان ملل متحد 2025 143 174 733423 FA رضا گرزین دانشجوی دکترای علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران 0009-0002-1022-0595 Journal Article 2025 10 14 In recent decades, the international system has been transitioning from a relatively stable liberal order toward an environment characterized by increasing competition among major powers a competition that extends beyond traditional hard-balancing to normative, semantic, narrative, and discursive dimensions. The speeches of national leaders at the United Nations General Assembly reflect their perceptions of the global order, identity, power, and the role of state agency within the international structure. In this context, diplomacy has become a strategic arena for contesting meaning, narrating power, and redefining legitimacy. The United States, China, and Russia, as key actors in this transitional period, seek to stabilize or redefine their order-shaping roles and strategic positions through discursive diplomacy and symbolic power.<br><br>This study employs a qualitative approach using Fairclough’s critical discourse analysis across three levels linguistic, ideological, and functional to examine the official speeches of the United States, China, and Russia at the 2025 UN General Assembly. The findings indicate that the United States emphasizes structural primacy, global leadership, and the persistence of the liberal order through a realist-liberal discourse; China, through a development-oriented and multilateralist discourse and initiatives such as GDI, GGI, and GSI, seeks to reinforce the legitimacy of its order-shaping role; and Russia, using a confrontational and law-based discourse, presents itself as a defender of a multipolar order and a critic of unilateralism. The results suggest that strategic competition in global diplomacy is less about geopolitics alone and more a discursive process aimed at controlling meaning, legitimacy, and international public perception. نظام بین‌الملل در دهه‌های اخیر از نظم نسبتاً پایدار لیبرال به‌سوی محیطی مبتنی بر رقابت فزاینده قدرت‌های بزرگ در حال گذار است؛ رقابتی که فراتر از موازنه‌سازی سخت، در سطوح هنجاری، معنایی، روایی و گفتمانی بازتولید می‌شود. سخنرانی رهبران کشورها در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بازتابی از درک آنان از نظم جهانی، هویت، قدرت و جایگاه کنشگری در ساختار بین‌المللی است. در این چارچوب، دیپلماسی به عرصه‌ای راهبردی برای رقابت معنابخشی، روایت‌پردازی قدرت و بازتعریف مشروعیت تبدیل شده است. ایالات متحده آمریکا، چین و روسیه به‌عنوان سه بازیگر اثرگذار در دوران گذار نظم جهانی، از طریق دیپلماسی گفتمانی و قدرت نمادین، در پی تثبیت یا بازتعریف نقش نظم‌ساز و جایگاه راهبردی خود هستند. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف در سه سطح زبانی، ایدئولوژیک و کارکردی، سخنرانی‌های رسمی نمایندگان ایالات متحده آمریکا، چین و روسیه در نشست ۲۰۲۵ مجمع عمومی سازمان ملل متحد را بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد ایالات متحده با گفتمان رئالیستی- لیبرالی بر حفظ برتری ساختاری، رهبری جهانی و استمرار نظم لیبرال تأکید دارد؛ چین با گفتمان توسعه‌محور و چندجانبه‌گرا و طرح ابتکارهایی چون GDI ,GGI ,GSI ، در پی تقویت مشروعیت نقش نظم‌ساز خود است و روسیه با گفتمان تقابلی و حقوق‌محور، خود را مدافع نظم چندقطبی و منتقد یک‌جانبه‌گرایی معرفی می‌کند. نتایج نشان می‌دهد رقابت راهبردی در دیپلماسی جهانی بیش از آنکه صرفاً ژئوپلیتیکی باشد، فرایندی گفتمان‌ساز برای کنترل معنا، مشروعیت و ادراک عمومی بین‌المللی است. https://fp.ipisjournals.ir/article_733423_73a50357c0fe3bfa124588eb03290385.pdf