وزارت امور خارجه فصلنامه سیاست خارجی 23829680 39 3 2025 11 22 A Prospective Analysis of China's Strategy in Afghanistan after the 12-day War تحلیل آینده‌پژوهانه راهبرد چین در افغانستان پس از جنگ ۱۲ روزه 63 92 733382 10.22034/fp.2025.733382 FA بهنام سرخیل استادیارگروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران. Journal Article 2025 10 08 The People's Republic of China, which pursued a cautious policy towards Afghanistan after the Taliban re-emerged due to reasons such as the security vacuum caused by the US withdrawal and the revival of the threat of extremism, has been faced with the question of what changes Beijing's strategy towards Afghanistan will face following the geopolitical developments resulting from the 12-day Iran-Israeli war and the redefinition of the balance of power in the region. This article, with a futures-oriented approach and utilizing the method of driver analysis and scenario writing, and using documentary study and content analysis of reliable sources and the views of experts, examines the results and interprets four possible scenarios within the framework of the theory of regional security complexes. Based on the two main drivers, namely the stability/instability of the Taliban in Afghanistan and the active/passive role of the US towards China, it has reached the hypothesis that Beijing's strategic interests towards the US will cause China to move from a policy of cautious cooperation towards active support and strategic proximity to the Taliban government. Findings: considering the scenarios of 1- Taliban consolidation and convergence with China; 2- Structural instability and increased extremism; 3- US return and new geopolitical competition; and 4- Regional power competition and multilateral play, Beijing will ultimately adopt a multi-layered and proactive strategy towards Afghanistan, abandoning a cautious policy, in order to maintain the stability of its western borders, secure energy interests, and prevent the influence of its western rivals in Central Asia. جمهوری خلق چین که پس از روی کارآمدن مجدد طالبان به دلایلی مانند خلأ امنیتی ناشی از خروج آمریکا و احیای تهدید افراط‌گرایی، سیاستی محتاطانه در قبال افغانستان دنبال می‌کرد، در پی تحولات ژئوپلیتیکی ناشی از جنگ ۱۲ روزه ایران-رژیم صهیونیستی و بازتعریف موازنه‌های قدرت در منطقه با این پرسش مواجه شده که راهبرد پکن در قبال افغانستان با چه تحولاتی مواجه خواهد شد؟ این مقاله با رویکرد آینده‌پژوهانه و بهره‌گیری از روش تحلیل پیشران‌ها و سناریونویسی و استفاده از مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای منابع معتبر و دیدگاه خبرگان به بررسی نتایج و تفسیر چهار سناریوی محتمل در چارچوب نظریه مجموعه‌های امنیتی منطقه‌ای پرداخته و بر اساس دو پیشران اصلی یعنی ثبات/عدم ثبات طالبان در افغانستان و نحوه بازیگری فعال/غیرفعال آمریکا در قبال چین، به این فرضیه‌ دست یافته که منافع راهبردی پکن در قبال آمریکا سبب می‌شود که چین از سیاست همکاری محتاطانه به سمت حمایت فعال و نزدیکی راهبردی با حکومت طالبان سوق یابد. در این راستا، سناریوهای مختلف تغییر راهبرد چین در حوزه‌های امنیتی، اقتصادی و دیپلماتیک بررسی شده و یافته های پژوهش نشان می‌دهد که با توجه به سناریوهای 1- تثبیت طالبان و همگرایی با چین؛ 2- بی‌ثباتی ساختاری و افزایش افراط‌گرایی؛ 3- بازگشت آمریکا و رقابت ژئوپلیتیکی جدید و 4-رقابت قدرت‌های منطقه‌ای و بازی چندجانبه، در نهایت پکن در راستای حفظ ثبات مرزهای غربی، تأمین منافع انرژی، جلوگیری از نفوذ رقبای غربی خود در آسیای مرکزی، با کنار گذاشتن سیاست محتاطانه، راهبردی چندلایه و فعالانه را نسبت به افغانستان اتخاذ خواهد کرد. https://fp.ipisjournals.ir/article_733382_b739bbdfbeccc5099910ac8b2119a753.pdf