وزارت امور خارجه فصلنامه سیاست خارجی 23829680 39 2 2025 08 23 A comparative study of soft power in the foreign policy of Iran and Türkiye in the West Asian region with emphasis on Palestine. بررسی مقایسه ای قدرت نرم در سیاست خارجی ایران و ترکیه در منطقه غرب آسیا با تاکید بر فلسطین 92 67 730238 FA دانیال رضاپور استادیار روابط بین الملل دانشگاه گیلان 0000-0001-7964-1377 محمد حسین نیکزاد استادیار علوم سیاسی دانشگاه گیلان 0009-0006-2800-2819 Journal Article 2025 02 04 The West Asian region is one of the most important international regions that has faced profound and widespread changes in recent decades. Given the increasing importance of culture in international relations and the impact of this component on countries, especially the effectiveness of the cultural elements of Iran and Turkey, the authors have raised this fundamental question within the framework of Joseph Nye's soft power theory and with a comparative approach: What is the impact of Iran's and Turkey's soft power on their foreign policy towards the Palestinian issue and what are its limitations? The main hypothesis of the research is that Iran's soft power is mainly manifested in the Palestinian resistance layer (such as supporting resistance groups through public diplomacy and cultural media), while Turkey's soft power is more focused on the diplomacy and economy layer (such as aid from the Cooperation and Aid Agency and trade exchanges), but both face limitations such as value-practical contradictions and challenges to public absorption. The comparison shows that Iran is more successful in attracting resistance layers (with an impact of 70% based on regional surveys), while Turkey is a leader in economic diplomacy but faces internal challenges such as suppressing protests. This research is based on a descriptive-analytical approach and uses qualitative research methods, and information was collected from documentary-library sources and reputable cyberspace websites. منطقه غرب آسیا یکی از مهم‌ترین مناطق بین‌المللی است که در دهه‌های اخیر با تحولات عمیق و گسترده‌ای روبه‌رو شده است. با توجه به اهمیت روزافزون فرهنگ در روابط بین‌الملل و تأثیرگذاری این مؤلفه بر کشورها، به ویژه اثربخشی عناصر فرهنگی ایران و ترکیه، نگارندگان در چارچوب نظریه قدرت نرم جوزف نای و با رویکرد مقایسه‌ای به طرح این پرسش اساسی پرداخته‌اند که: تأثیر قدرت نرم ایران و ترکیه در سیاست خارجی آن‌ها نسبت به مسئله فلسطین چیست و دارای چه محدودیت‌هایی می‌باشد؟ فرضیه اصلی پژوهش این است که قدرت نرم ایران عمدتاً در لایه مقاومت فلسطین (مانند حمایت از گروه‌های مقاومت از طریق دیپلماسی عمومی و رسانه‌های فرهنگی) بروز یافته، در حالی که قدرت نرم ترکیه بیشتر در لایه دیپلماسی و اقتصاد (مانند کمک‌های آژانس همکاری و کمک و مبادلات تجاری) متمرکز است، اما هر دو با محدودیت‌هایی مانند تناقضات ارزشی-عملی و چالش‌های جذب عمومی مواجه‌اند. مقایسه نشان می‌دهد ایران در جذب لایه‌های مقاومتی موفق‌تر است (با تأثیر 70% بر اساس نظرسنجی‌های منطقه‌ای)، در حالی که ترکیه در دیپلماسی اقتصادی پیشتاز است اما با چالش‌های داخلی مانند سرکوب اعتراضات روبرو است. این پژوهش براساس رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش‌های پژوهش کیفی انجام پذیرفته و اطلاعات از منابع اسنادی-کتابخانه‌ای و تارنماهای معتبر فضای مجازی جمع‌آوری شده است. https://fp.ipisjournals.ir/article_730238_a5f7d3d18361fbdd415278e728da44cc.pdf