<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>وزارت امور خارجه</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه سیاست خارجی</JournalTitle>
				<Issn>23829680</Issn>
				<Volume>37</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2024</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>پیشران های سیاسی و امنیتی نظام بین الملل تا سال 2030 و سناریوهای پیش روی ایران</VernacularTitle>
			<FirstPage>5</FirstPage>
			<LastPage>38</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">712351</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>سید جلال</FirstName>
					<LastName>دهقانی فیروز آبادی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه علامه طباطبایی</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0000-0003-1055-531X</Identifier>

</Author>
<Author>
					<FirstName>سیدرضا</FirstName>
					<LastName>موسوی نیا</LastName>
<Affiliation>دانشیار دانشگاه علامه طباطبایی</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0000-0001-5861-5356</Identifier>

</Author>
<Author>
					<FirstName>فیروزه</FirstName>
					<LastName>رادفر</LastName>
<Affiliation>استادیار علوم سیاسی دانشگاه پیام نور تهران، ایران.</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2023</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;تحولات شتابان بین‌المللی ضرورت آینده‌پژوهی را برای دولت‌ها دو چندان کرده است و تأمین منافع ملّی در محیط بین‌المللی مستلزم شناخت درست این محیط و آمادگی در برابر تحولات پیش‌رو می‌باشد. در این مقاله با روش آینده‌پژوهی و تکنیک سناریونویسی «امتداد حال» به­ دنبال استخراج پیشران‌های کلیدی سیاسی- امنیّتی در محیط نظام بین‌الملل و ترسیم سناریوها برای جمهوری اسلامی ایران هستیم. نتایج پژوهش نشان می‌دهد نقش­آفرینی چهره‌های جدید قدرت، ظهور جنگ‌های ترکیبی، افزایش نقش فن آوری‌های نوین، افزایش بی‌ثباتی منطقه‌ای، تقویت نقش بازیگران آشوب‌زا و افزایش سرمایه‌گذاری‌های نظامی قوی‌ترین پیشران‌های شکل دهنده به آینده محیط بین‌المللی در عرصه سیاسی و امنیّتی تا سال 2030 خواهند بود. بر این اساس برای جمهوری اسلامی ایران تشدید بلوک‌بندی‌های قدرت در سطح نظام بین‌الملل و در سطح مناطق تا سال 2030، سناریوی مطلوب؛ افزایش نقش‌آفرینی جنگ‌های ترکیبی (جنگ های سایبری، شناختی ) تا سال 2030 سناریوی مرجح؛ تقویت نقش جوامع مدنی، افکار عمومی بین‌المللی و رسانه‌ها به عنوان اهرم‌های بازدارنده نظامی‌گری تا 2030 سناریوی قابل تحمل، و بالاخره افزایش بی‌ثباتی‌های سیاسی و امنیّتی در جهان تا سال 2030 سناریوی نامطلوب خواهد بود.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سیاست خارجی ایران</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">آینده‌پژوهی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">پیشران</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">آینده محتمل</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سناریو</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">محیط امنیّتی سیاسی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://fp.ipisjournals.ir/article_712351_ccbb9c3f6ecdcb287fce1ab43b87c0f3.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
