<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>وزارت امور خارجه</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه سیاست خارجی</JournalTitle>
				<Issn>23829680</Issn>
				<Volume>37</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2023</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>23</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>اتحاد آنکارا – باکو در جنگ دوم قره‌باغ و تأثیر آن بر امنیّت ملّی ایران</VernacularTitle>
			<FirstPage>81</FirstPage>
			<LastPage>108</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">707077</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>مهرداد</FirstName>
					<LastName>صالحی</LastName>
<Affiliation>دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران</Affiliation>
<Identifier Source="ORCID">0009-0002-2010-9153</Identifier>

</Author>
<Author>
					<FirstName>آرش</FirstName>
					<LastName>رئیسی نژاد</LastName>
<Affiliation>گروه روابط بین الملل٬ دانشگاه تهران</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2023</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>01</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">طی سه دهه گذشته، آذربایجان و ترکیه موفق به ایجاد یک رابطه قوی و عمیق بر اساس منافع مشترک شده‌اند که در جنگ ۲۰۲۰ قره‌باغ به اوج خود رسید. جنگ قره‌باغ و رژه نظامی پس از پایان آن در باکو که با حضور الهام علی‌اف و رجب طیب اردوغان برگزار شد، ظرفیت اتحاد بین دو کشور را برجسته کرد. ترکیه در جنگ دوم قره‌باغ با حمایت سیاسی - نظامی از جمهوری آذربایجان موفق شد پیوند خود با این کشور را بیش‌ازپیش تقویت کند و ضمن تثبیت حضور خود در قفقاز جنوبی، از آن به‌عنوان پلی برای رسیدن به آسیای مرکزی استفاده کند. حضور ترکیه به‌عنوان رقیب تاریخی ایران در جنگ قره‌باغ و اتحاد آن با جمهوری آذربایجان برای امنیّت ملی ایران تهدیداتی به همراه دارد. بر همین اساس، هدف پژوهش حاضر پاسخ به این پرسش است که اتحاد آنکارا - باکو چگونه و با چه سازوکاری بر امنیّت ملّی ایران تأثیر می‌گذارد؟ برای پاسخ به این پرسش با استفاده از روش ردیابی فرایند و با بهره‌گیری از چارچوب نظری سه سطحی و سه حوزه‌ای تلاش شده است تا تهدیدات اتحاد آنکارا - باکو علیه امنیّت ملی ایران تبیین شود. اتحاد باکو - آنکارا از طریق پیگیری ایدئولوژی پان‌ترکیسم، کنترل خطوط لوله انرژی، تلاش برای ایجاد دالان زنگزور و به‌کارگیری نیروهای مزدور در جنگ ۲۰۲۰ قره‌باغ در ابعاد ژئوکالچر، ژئواکونومیک و ژئوپلیتیک بر امنیّت ملی ایران تأثیر می‌گذارد. در این پژوهش، روش گردآوری اطلاعات نیز به‌صورت استفاده از منابع مکتوب اعم از کتب، مقالات، اسناد و داده‌های اینترنت است.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">امنیّت ملّی ایران</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">جنگ قره‌باغ</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">اتحاد باکو - آنکارا</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">دالان زنگزور</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">انرژی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://fp.ipisjournals.ir/article_707077_86b78527c4d15559483c0198aa2f768e.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
